Τα χρονικά της πραγματικότητας. | #Topic_Week

Ακόμα να καταλάβουν πως εμείς δεν τους ακούμε μα τους πολεμάμε. Εμείς είμαστε ελεύθεροι και τα δεσμά τους γελοιοποιούνται στη γιορτή μας. Ακόμα δεν μάθαν πως τα παιδιά μας θα μάθουν τι εστί ανιδιοτέλεια και αγάπη. Εγώ, εσύ και ο αδελφός μας δεν κοιτάμε τι θες και πώς, εμείς κοιτάμε την ψυχή και την εξέλιξη … Συνεχίστε να διαβάζετε Τα χρονικά της πραγματικότητας. | #Topic_Week.

Προσμένοντας – Μια παράλληλη πραγματικότητα |#Topic_Week

Ίσια γραμμή, περαστική διαφυγή αρωματικών χρωμάτων, Μείγμα εικόνων μεσημεριανής νάρκωσης. Το περίγραμμα της παραίτησης κλείνει σχηματικά τις ψευδαισθήσεις, Μην και ξεφύγουν, μην διαρρεύσουν, Μην σαν φίδια σε τυλίξουν, Αργά στραγγαλίζοντας την λίγη δύναμη που αποσπάς -με πολύ κρυφό κόπο- Απ’ την σιωπή κάθε προηγούμενης νύκτας. Ξεψυχισμένα αποχαιρετάς τις σκιές, Βυθίζεσαι στην θαμπάδα των εντυπώσεων, Παραδίδεις … Συνεχίστε να διαβάζετε Προσμένοντας – Μια παράλληλη πραγματικότητα |#Topic_Week.

Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week

Η πραγματικότητα των πολλών, φαντάζει βάρβαρη στα δικά μας μάτια. Δε μπορέσαμε πότε να κατανοήσουμε πράγματα για τους πολλούς αυτονόητα. Μας λένε φρικιά και περιθώριο γιατί δε γίναμε ένα με τη σαπίλα τους. Κι όμως εμείς είμαστε εδώ και συνεχίζουμε. Πώς γίνεται αυτή η δήθεν αντικειμενική πραγματικότητα να έρχεται πάντα για να μας προσγειώσει, να … Συνεχίστε να διαβάζετε Η πραγματικότητα του διαφορετικού. | #Topic_Week.

Upperclass Underground Project |Η τέχνη του Graffiti εκ των έσω.

Ένα αλλοπρόσαλλο απόγευμα του Ιουνίου, που η Αθήνα έχει γίνει ολότελα μούσκεμα, κάπου μέσα στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας συζητήσαμε με τον Θανάση Καμβύση και τον Artis. Οι δύο αυτοί τύποι ασχολούνται τους τελευταίους μήνες με ένα πρότζεκτ, σχετικά με τη ζωή των γκραφιτάδων, το Upperclass Underground Project. Ο Θανάσης, φωτογράφος και βιντεογράφος, και … Συνεχίστε να διαβάζετε Upperclass Underground Project |Η τέχνη του Graffiti εκ των έσω..

Αξία Μηδενική

Δεν αξίζει να αγαπώ κάθε άσχημο εγώ μου Δεν αξίζει να μισώ τον θαμμένο εαυτό μου Δεν αξίζει να μιλώ για το ψεύτικο καημό μου Δεν αξίζει να σιωπώ σε κάθε αναστεναγμό μου. Δεν πιστεύω πως αξίζει να δίνω αξία σε ό,τι ορίζεται σωστό Δεν πιστεύω πως αξίζω την αξία που θα ήθελα να έχω … Συνεχίστε να διαβάζετε Αξία Μηδενική.

«Πώς να κρυφτείς απ’τα παιδιά…»

Δύο είδη πλασμάτων μπορούν να ανιχνεύσουν την παραμικρή αλλαγή στη διάθεσή σου και να σε κάνουν στη στιγμή να νιώσεις καλύτερα: τα παιδιά και τα ζώα. Είναι άραγε ο αθώος τρόπος που αντιμετωπίζουν τον κόσμο; Η ανιδιοτελής αγάπη που σου δίνουν, σαν να είσαι το κέντρο του κόσμου; Καθένας μας έχει μια αγάπη για τη … Συνεχίστε να διαβάζετε «Πώς να κρυφτείς απ’τα παιδιά…».

Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής στο Βόλο. | Topic Travellers

Εξεταστική Ιουνίου. Δύο λέξεις, πολλά εμπόδια. Είναι η ζέστη, είναι το επερχόμενο καλοκαίρι, είναι η θάλασσα που είναι στα 20 μέτρα. Είναι όλα αυτά. Αλλά εδώ στο Βόλο, υπάρχει το μεγαλύτερο αλλά και το πιο φαντασμαγορικό εμπόδιο. Ο λόγος για την Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής. Εγώ γνώρισα το θεσμό, όταν ήμουν στο πρώτο έτος των σπουδών … Συνεχίστε να διαβάζετε Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής στο Βόλο. | Topic Travellers.

Θερινή ραστώνη.

Πριν προλάβουν τα μαλλιά μου να στεγνώσουν από το δροσερό θαλασσινό νερό με την αλμύρα στα χείλη μου και τις ανησυχίες βυθισμένες στην αμμουδιά σιωπηλός αντικρύζω τον ήλιο να κρύβεται πίσω από τα ασυγκίνητα βουνά. Το φως εγκαταλείπει την θάλασσα την παρηγορούν οι σκιές και το φως του φεγγαριού χαράζει δρόμο απευθείας από την θάλασσα … Συνεχίστε να διαβάζετε Θερινή ραστώνη..

Θα έμενες αν σου το ζήταγε;

Και 'κείνος έφυγε, όπως όλοι φεύγουν. Ή μπορεί και εγώ να τον έδιωξα, έχουν περάσει τόσα χρόνια που πλέον δεν θυμάμαι. Και κάθομαι κάτι μέρες και αναπολώ εκείνη την νύχτα. Τα δάκρυα που δεν άφησα να πέσουν, τις κραυγές που δεν άφησα να βγουν, το κρύο που δεν με ακουμπούσε γιατί ήταν δίπλα μου. Και … Συνεχίστε να διαβάζετε Θα έμενες αν σου το ζήταγε;.

Ο τζόγος των συναισθημάτων.

Χτυπάει συνθηματικά την πόρτα και μπαίνει μέσα στο παράνομο καζίνο συναισθημάτων. Γνωρίζει πως θα χάσει κάθε συναίσθημα του όμως πλέον έχει εθιστεί. Παίρνει τις μάρκες του και κάθεται στη ρουλέτα. Θέλει να παίξει στο κόκκινο δύο δάκρυα χαράς και ένα κομμάτι αισιοδοξίας. Το κάνει και η ρουλέτα αρχίζει να γυρνά… Πέφτει στο πράσινο. Θέλει να … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο τζόγος των συναισθημάτων..

Ο Soteur είναι ο καλλιτέχνης που θα σου φτιάξει τη μέρα. |TopicArt

Ο Soteur, κατά κόσμον Σωτήρης Φωκέας, ζωγραφίζει με έντονα, ζωντανά χρώματα και ακανόνιστες φόρμες. Μικρά χαμογελάκια και αστείρευτο χιούμορ με μια γλυκιά ειρωνεία ποτίζουν τους καμβάδες του. Ο Σωτήρης μόλις ολοκλήρωσε το πρώτο έτος στο μεταπτυχιακό τμήμα της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών στην Αθήνα, όπου και τον "ανακάλυψα". Μπαίνοντας στο χώρο του, το μάτι μου … Συνεχίστε να διαβάζετε Ο Soteur είναι ο καλλιτέχνης που θα σου φτιάξει τη μέρα. |TopicArt.

Μα δεν ήσουν εδώ…

Αναψαμε μαζί ένα τσιγάρο Δεν ήσουν εδώ Ούτε ήμουν εκεί Μοιραστηκαμε μια βόλτα Δεν ήσουν εδώ Ούτε ήμουν εκεί Μαζί περπατησαμε Κι ας μην ήσουν εδώ Κι ας μην ήμουν εκεί Παράξενο Στη μοναξιά μας νιώσαμε λιγότερο μόνοι Τα χιλιόμετρα είναι μόνο αριθμοί Κοκκινομαλλο Τέρας Photography credits: Jenni Zampeli             … Συνεχίστε να διαβάζετε Μα δεν ήσουν εδώ….

Στα 167 σκαλοπάτια υψόμετρο.

Αποφάσισες να αυτοτιμωρηθείς. Δεν θα αυτοκτονήσεις. Δεν έχεις το θάρρος, αν και έχεις θράσος γιατί αναζητάς την προσοχή στον πάτο που έχεις φτάσει. Ανέβηκες 167 σκαλοπάτια. Τα μετρούσες σαν μικρό παιδί. Δεν θα το πω αθωότητα, αλλά κατάντια. Έχεις βγάλει τα παπούτσια, αυτού του είδους την ελευθερία διεκδίκησες. Προσπαθείς να ανέβεις γρήγορα τα σκαλιά γιατί … Συνεχίστε να διαβάζετε Στα 167 σκαλοπάτια υψόμετρο..

Για τον Άρη. | Σαν Σήμερα

«Αλλού σε λένε Ζαπάτα κι αλλού Τουπακ Κατάρι, αλλού Σαντίνο, αλλού Τσε και στην Ελλάδα Άρη» -Social Waste, από το τραγούδι "Στη γιορτή της ουτοπίας" Ο Άρης Βελουχιώτης, ο κατά κόσμον Θανάσης Κλάρας , είναι αυτός που σαν σήμερα, στις 15 Ιουνίου του 1945, αυτοκτόνησε έξω από το χωριό Μεσούντα, για τα ιδανικά του. Είναι … Συνεχίστε να διαβάζετε Για τον Άρη. | Σαν Σήμερα.

Στον πόλεμο με το μυαλό μου.

Συμβιώνοντας με το μυαλό μου, Ύστερα από 14 περίπου χρόνια, αναγκάστηκα να κηρύξω πόλεμο - ώστε να λήξει το βασανιστήριο κι αυτή η καθημερινή αγωνία. Ή αυτό Ή εγώ Δεν διήρκεσε πολύ αυτός ο πόλεμος Μερικές βουβές μάχες, πάνω στο κρεβάτι και μέσα στο μπάνιο με λιγοστό αίμα και κάτι σκόρπια δάκρυα Κάτι απογεύματα, με … Συνεχίστε να διαβάζετε Στον πόλεμο με το μυαλό μου..

Αγαπητέ εθελοντή, το αίμα σου έσωσε μια ζωή. | Σαν Σήμερα

Το να σου έρχεται μήνυμα στο κινητό για να σε ενημερώσει ότι έσωσες μια ζωή, σίγουρα δεν είναι κάτι που βιώνεις κάθε μέρα. Όπως δε βιώνεις ούτε κάθε μέρα εκείνο το απερίγραπτο αίσθημα της λύτρωσης, της γνήσιας ευτυχίας που έρχεται μέσα από την προσφορά στον συνάνθρωπο. Ακόμα και το πιο μικρό πράγμα που προσφέρεις στον … Συνεχίστε να διαβάζετε Αγαπητέ εθελοντή, το αίμα σου έσωσε μια ζωή. | Σαν Σήμερα.

Στεγνά πρόσωπα, στυγνή λογική.

Οι στάλες της βροχής περίτεχνα γλιστράνε πάνω στα φθινοπωρινά φύλλα. Ο ρυθμικός ήχος της βροχόπτωσης πέφτει πάνω στις ομπρέλες μας υπνωτικά. Στην εποχή της πολυφωνίας εκτιμούμε όσους μένουν σιωπηλοί. Παρηγοριά για τον πόνο μας δεν είναι μήτε η συντροφικότητα, μήτε η ενδοσκόπηση· μονάχα ο πόνος του άλλου μας αποσπά από τον δικό μας. Στην εποχή … Συνεχίστε να διαβάζετε Στεγνά πρόσωπα, στυγνή λογική..

«Έχω μια φίλη εκεί έξω…»

Έχω μια φίλη εκεί έξω που κάθε καλοκαίρι πεθαίνει και κάθε χειμώνα ανθίζει. Έχω μια φίλη εκεί έξω που, σ'όσες θάλασσες και να πάλεψε ποτέ της δεν παράτησε, την έμπνευση. Η θέλησή της πέτρινη. Η πίεσή της ανέντιμη. Και η φωνή μεσ' το κεφάλι της έντρομη. Όμως, όσα χιλιόμετρα και αν μας χωρίζουν εγώ εδώ … Συνεχίστε να διαβάζετε «Έχω μια φίλη εκεί έξω…».

Ωκεανοί και υποσυνείδητο.

Η παρομοίωση που με συναρπάζει απίστευτα είναι αυτή με τον ωκεανό και τον εγκέφαλό μας. Το πιο εξαιρετικό πάνω σε αυτή την παρομοίωση είναι η ύπαρξη μικρότερων παρομοιώσεων που μπορείς να αντιληφθείς αν "αποδεχτείς" την αρχική. Η λίστα έχει αρκετό όγκο γι’ αυτό θα δώσω την πιο συναρπαστική από αυτές ως παράδειγμα. Η άβυσσος του … Συνεχίστε να διαβάζετε Ωκεανοί και υποσυνείδητο..

Οι Σχεδόν Ελεύθεροι.

Μπορεί να περπατάμε «ελεύθεροι», μα στους δρόμους αυτούς, πολλών η ψυχή μας σέρνεται δεμένη, χτυπημένη, συμπιεσμένη, κρυμμένη. Μπορεί να μιλάμε για μία πραγματικότητα αυτονόητη, μα να’ ναι ακόμη ιδεατή, και το δαιδαλώδες χάος της, πολλές φορές βίαιο, παράλογο και αποπνικτικό. Οι δρόμοι βράζουν, όμως, απ’ την προσπάθεια και τα βήματα υπόκωφα ψιθυρίζουν την αλλαγή, οι … Συνεχίστε να διαβάζετε Οι Σχεδόν Ελεύθεροι..

Για τη Στάχτη…

Στη μνήμη της Στάχτης... Αν και η σχέση μου με τα πολύ στενάχωρα κείμενα είναι κάπως κακή τελευταία, δυστυχώς οι συνθήκες με ανάγκασαν να γράψω ένα τέτοιο. Πάντα αντιμετωπίζω τα ζώα μου σα μέλη της οικογένειας, δένομαι μαζί τους πιο εύκολα απ' ό,τι θα δεθώ με έναν άνθρωπο. Όσοι σκέφτεστε με τον ίδιο ή παρόμοιο … Συνεχίστε να διαβάζετε Για τη Στάχτη….

Γιατί να μην υπάρχει Straight Pride.

Χθες έγινε το Gay Pride στην Αθήνα, μία μεγάλη παρέλαση με άρματα, χορό, τραγούδι, ομιλίες και ηχηρά μηνύματα για τα ΛΟΑΤΙ άτομα. Γιατί, όμως, να μην γίνεται μία τέτοια παρέλαση και για τα straight άτομα; Ας το πάρουμε από την αρχή… Τα γεγονότα ξεκινούν τις πρώτες ώρες της 28ης Ιουνίου του 1969, τη μέρα που … Συνεχίστε να διαβάζετε Γιατί να μην υπάρχει Straight Pride..

Παλέτα.

Μυρίζει ανθισμένα λουλούδια και καυσαέριο. Τα χρώματα των λουλουδιών βρίσκονται σε συνεχή κόντρα με τη μαυρίλα που αφήνουν πίσω τους τα αμάξια. Όσο για μένα, περπατώ και χωρίς να το συνειδητοποιήσω παρατηρώ τα δικά μου χρώματα. Είναι χρώματα κάθε λογής, παράξενα, πολλά από αυτά μου είναι άγνωστα, μα τα νιώθω να με διαπερνάνε σαν δροσερό … Συνεχίστε να διαβάζετε Παλέτα..

«Σήμερα γράφω για φίλους…»

Σήμερα γράφω για φίλους που τα μυαλά τους έγιναν ένα με τον τοίχο, ένα ωραίο μεσημέρι, ύστερα από έναν κρότο που φάνηκε να σκίζει την γαλήνη (κάθε γαλήνη) στα δύο. Γράφω για τα χαμένα κορμιά, και τα μυαλά αυτά που βρήκαν δρόμους αποκλίνοντες, οι οποίοι τα οδήγησαν στο χάσιμο. Σήμερα γράφω για φίλους που ουρλιάζουν … Συνεχίστε να διαβάζετε «Σήμερα γράφω για φίλους…».

Αγουροξυπνημένη Πραγματικότητα.

Τι σκεφτόμαστε, άραγε, όταν ανοίγουμε τα μάτια μας το πρωί; Ίσως το τραίνο που πασχίζουμε να προλάβουμε για την δουλειά. Τα πρόσωπα των φίλων μας όταν σπάνε την υπνηλία του λόγου μας και αποσπούν μια καλημέρα. Τη γυναίκα που έχει ξαπλώσει δίπλα μας καλυμμένη ατημέλητα με σκεπάσματα ανίκανα να κουκουλώσουν τον πόθο μας για αυτή. … Συνεχίστε να διαβάζετε Αγουροξυπνημένη Πραγματικότητα..

Μόνο εγώ.

Σε θυμάμαι να γελάς, και να κλαις. Με θυμάσαι να δίνομαι και να χάνομαι. Μας θυμάμαι μαζί ενώ να μας ονειρευόμουν χώρια. Πέρασες χρόνια στη σκιά των άλλων. Πέρασα χρόνια στη σκιά του εαυτού μου. Περάσαμε μήνες κοιτώντας άσπρα ταβάνια και ποθώντας ξύλινες κάσες. Έμαθες να ελέγχεις τους άλλους από επιλογή. Έμαθα να ελέγχω τους … Συνεχίστε να διαβάζετε Μόνο εγώ..

…τα παιδιά έχουν προβλήματα | Διεθνής μέρα κατά της επιθετικότητας προς τα παιδιά.

«Κάθε άνθρωπος είναι άνθρωπος, ανεξάρτητα από το πόσο μικρός είναι» -Dr. Seuss Σήμερα, 4 Ιουνίου, είναι η Διεθνής μέρα κατά της επιθετικότητας προς τα παιδιά. Για τη σημερινή μέρα δεν θα πούμε μόνο για τη βία και την καταπάτηση των δικαιωμάτων των παιδιών. Η σημερινή μέρα αφορά όλους μας, νέους, μικρούς και μεγάλους, διότι όλοι … Συνεχίστε να διαβάζετε …τα παιδιά έχουν προβλήματα | Διεθνής μέρα κατά της επιθετικότητας προς τα παιδιά..

Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή.

Όπως λέω αρκετά συχνά, κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή. Μια μεγάλη αλλαγή μπορεί να ανοίξει το δρόμο για περισσότερες. Οι αλλαγές δεν είναι πάντα κάτι εύκολο ή ευχάριστο. Όταν λοιπόν καλείται κανείς να αλλάξει σπίτι και γειτονιά είναι σίγουρα μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Η λογική λέει ότι πας για κάτι καλύτερο. Η … Συνεχίστε να διαβάζετε Κάθε τέλος φέρνει μαζί του μια νέα αρχή..

Εκείνο το άτομο. | Topic-U

Ξέρεις πως έχεις ερωτευτεί όταν αρχίζεις και καταλαβαίνεις πως η συμπεριφορά σου αλλάζει μέρα με τη μέρα. Και μάλιστα όχι προς όλους, αλλά μόνον προς εκείνο το άτομο. Ξέρεις πως την έχεις πατήσει άσχημα όταν ψάχνεις ένα σωρό δικαιολογίες για να μιλήσεις ή έστω να κοιτάξεις αυτό το άτομο, ώστε να μπορέσεις να απομνημονεύσεις κάθε χαρακτηριστικό του … Συνεχίστε να διαβάζετε Εκείνο το άτομο. | Topic-U.

Τραβηγμένο χαμόγελο.

Έραψα το χαμόγελο μου με τις άκρες να κοιτούν τα μάτια. Πρέπει να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ συνεταίρων, σκέφτηκα, σε αυτό το σύγχρονο έγκλημα. Υπάρχει όμως και ένας άλλος παράγοντας που τους αποσυντονίζει. Ένας ήχος ρυθμικός και όχι τόσο σταθερός πια. Η έντασή του -περιέργως- υπερβολικά ισχυρή. Ο πόλεμος μεταξύ τους τραβάει τα ράμματα και εγώ … Συνεχίστε να διαβάζετε Τραβηγμένο χαμόγελο..