Μια ανάπαυλα γαλήνης

Πόσα βράδια σκέφτηκες ότι σήμερα δεν ήταν η μέρα σου;

Πόσες μέρες χαράμισες με αυτή τη σκέψη;

Πόσες στιγμές έχασες επειδή πέρασαν απαρατήρητες;

Πόσες ευκαιρίες χάθηκαν χωρίς να το καταλάβεις;

Όταν σταματήσεις να κινείσαι σαν ρομπότ, όταν πάψεις να κρύβεσαι από την αλήθεια,

όταν αρχίσεις να εκτιμάς αυτά που πλέον φαίνονται συνηθισμένα,

θα αποκτήσει νόημα η ζωή σου.

Αλλιώς αύριο δεν θα είναι η μέρα σου και ούτε θα έρθει αυτή η μέρα που θα νιώθεις πλήρης.

Όταν μπαίνεις στο σπίτι και ο σκύλος σου τρέχει πάνω σου,

παρακαλώντας για τα χάδια που τόσο του έλειψαν, όταν σου ζητάει να πάτε κάπου μαζί

-όχι επειδή δεν αντέχει την μοναξιά, αλλά επειδή δεν μπορεί μακριά σου-,

όταν βοηθάς έναν άνθρωπο ή ένα αδέσποτο που έχει πραγματικά την ανάγκη σου,

όταν σταματήσεις να κινείσαι με τον τρόπο που σε δίδαξαν και αρχίσει να κινείσαι με τον ρυθμό που θέλεις εσύ,

αρχίζοντας να παλεύεις για τα όνειρα σου και ας είναι θολή και άχρωμη η πραγματικότητα.

Όταν συνειδητοποιήσεις ότι ο άνθρωπος που βρίσκεται στο πλευρό σου αξίζει τον θαυμασμό σου,

όταν αρχίσεις να τον αντιμετωπίζεις σαν ένα επίτευγμα που πρέπει να συντηρήσεις.

Σταμάτα να τα αγνοείς όλα αυτά, άνθρωπε, είναι οι απλές καθημερινές στιγμές σου,

πάρε μία δόση ευτυχίας από αυτές, εκεί κρύβεται η αγνότητα της ψυχής σου.

~Μίνα~

 

photo by: jenni_elric

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s