Γνωστή είναι η πολιτική παρομοίωση του λύκου με τα πρόβατα. Τα τελευταία, σαν ένα κουβάρι, κατευθύνονται όπου τους επιδείξει ο αφέντης τους. Φοβούνται τα πάντα και δεν αντιστέκονται σε τίποτα. Η προσωπική τους βούληση έχει τεθεί στα χέρια ενός ανώτερου, ο οποίος μπορεί να τα οδηγήσει στο σφαγείο και εκείνα να οδευσουν με προθυμία στο θάνατο. Εξάλλου, πότε ένα πρόβατο έφυγε από το κοπάδι του για να γλυτώσει; Ενώ ο λύκος…

Ο λύκος είναι ατίθασος. Είναι άγριος και ανεξάρτητος. Έχει προσωπική βούληση. Μπορεί να κατευθύνει τα πρόβατα. Θα τα φάει για να επιβιώσει. Μπορεί να μηχανευτεί τρόπους, ώστε να διεισδύσει στο κοπάδι και να τα ξεπαστρέψει όλα, χωρίς ίχνος ηθικής ή αλτρουιστικού αισθήματος. Γνώριμη ιστορία…

Από κοινωνικής απόψεως, απορρίπτω  και επανεξετάζω το ρόλο του λύκου. Ο λύκος δεν είναι ο κακος του παραμυθιού. Δεν είναι απαραίτητα οι κυβερνήτες που θέλουν να μας φάνε. Μακάρι να ήταν λύκοι. Θα ήταν πλάσματα με εξυπνάδα και ηθική μεταξύ των ομοίων τους. Λύκοι είναι τα πρόβατα που καταφέρνουν να ξεφύγουν από το κοπάδι. Είναι τα παιδιά στις πορείες, είναι εκείνη η γυναίκα που μίλησε  για το βιασμό της, ο έφηβος που ξεκολλάει από την οθόνη και αποκτά δική του κριτική σκέψη. Λύκος γίνεσαι, όταν λες την άποψή σου δημόσια, αγνοώντας τα δάχτυλα που σε δείχνουν. Η κραυγή σου μπορεί να ακουστεί μέχρι τη σελήνη και να μαζευτεί όλη η αγέλη γύρω σου να ουρλιάζει, στέλνοντας το τραγούδι σας σε όλο το σύμπαν.

Εν τω μεταξύ, θα ήταν άδικο οι άνθρωποι να παρομοιάζονται μόνο ως πρόβατα ή λύκοι. Άνθρωποι σαν εμένα, μπορούμε να θεωρηθούμε σκύλοι. Συγγενεις των λύκων, αλλά ουδέποτε παρόμοιοι. Εμείς παλεύουμε να γίνουμε σαν τους άγριους συγγενείς μας. Είμαστε οι πιστοί σου σύντροφοι, που δεν θα κρατήσουμε καμία κακία, παρα μονο αν μας κακομεταχειριστούν πάρα πολύ έντονα. Θα τους γλείψουμε τις πληγές, προσπαθώντας να τις γιατρέψουμε. Χαιρόμαστε σαν μωρά, όποτε ειναι οι άλλοι χαρουμενοι και τους αγαπάμε, χωρίς να ζητάμε ανταμοιβή.

Αρνούμαι να παραμείνω πιστός σκλάβος όταν θίγουν την αγέλη μου. Τότε είναι που πρέπει να βγάλουμε νύχια και να προβάλουμε δόντια. Πρόβατα, Λύκοι, σκύλοι -και κάθε άλλη παρομοίωση- φτάνει σε αυτό το σημείο, όπου γίνεται άγριο θηρίο.

Μπες μπροστά στην αγέλη, τρέχα πάνω στο λόφο και ούρλιαξε στη σελήνη μέχρι να ματώσουν οι πνεύμονές σου. Κάλεσε όλες τις αγέλες να ενωθείτε, αντιταχθείτε σε αυτό που νομίζετε ότι σας ξεπερνά. Τρέχα και άσε να τρυπήσει τη γούνα σου η παγωνιά. Νιώσε την ελευθερία που σου δίνει αυτό που άλλοι απόκαλουν «αμαρτία» ή «παρανομία». Σεβάσου όλα τα μέλη της αγέλης, παρ’ τα από το χέρι και οδήγησε τα στο φως. Γίνε ο λύκος που πάντα φανταζόσουν. Κανείς δεν θα το κάνει για ‘σενα.

~Ӎαίρη ₮ζέην~

©Μαίρη Τζέιν, Topicαπ 12/2/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: