Να αγαπάς τη μαμά σου.

Να αγαπάς τη μαμά σου. Ακούς; Να την αγαπάς και να φροντίζεις να της το θυμίζεις κάθε φορά που το πρόσωπό της σκιάζουν συναισθήματα όπως ο φόβος, η θλίψη και η ανασφάλεια. Να την αγαπάς, ρε βλάκα. Αυτή η γυναίκα σε κουβαλούσε μέσα στα σπλάχνα της για μήνες, κι έπειτα σε έβγαλε από μέσα της και σε κράτησε πρώτη αυτή και κανένας άλλος στην αγκαλιά της. Πρώτη αυτή, κανέναν άλλον, αντίκρισες σε αυτό τον κόσμο. Και παρ’ όλο που τα πρώτα πράγματα που νιώθει ένα νεογέννητο τη στιγμή που παίρνει την πρώτη του ανάσα είναι πόνος και τρόμος- εκείνη κατάφερε να ηρεμήσει το κλάμα σου. Αυτή, κανένας άλλος.

Να αγαπάς τη μαμά σου. Να την φροντίζεις. Βλέπεις, καμία φορά ξεχνάει και η ίδια τις ανάγκες της- γι’ αυτό είναι σημαντικό να την φροντίζεις. Σκέπαζέ την κάθε φορά που την παίρνει άτσαλα ο ύπνος στον καναπέ. Πλύνε μια φορά κι εσύ τα πιάτα. Στρώσε το κρεβάτι της. Δώσ’ της ένα γρήγορο φιλί πριν φύγεις από το σπίτι. Θύμισέ της ότι την αγαπάς. Μην της θυμώνεις πολύ. Ξέρω, υπερβάλει.

Ξέρω… Σε πνίγει η υπερπροστατευτικότητα και η μανία της να ελέγχει την κάθε σου κίνηση. Και σίγουρα υπάρχουν στιγμές που θες να την στραγγαλίσεις ή ακόμα χειρότερα, που εύχεσαι να είχες μίαν άλλη μαμά. Όμως… θυμήσου πως κανένας δεν σε αγαπάει όπως αυτή. Και την τρώει σαν σαράκι η ανησυχία, κάθε φορά που η πόρτα κλείνει πίσω σου. Και σε παίρνει εκατό τηλέφωνα ενόσω είσαι με τους φίλους σου, όχι γιατί θέλει να γίνει σπαστική, μα γιατί θέλει να ακούσει τη φωνή σου. Να σιγουρευτεί πως τίποτα κακό δεν σου έχει συμβεί.

Σταμάτα επιτέλους να την λες μάνα. Δεν σε κάνει πιο μάγκα, όμως εκείνη κάθε φορά που το ακούει κάτι μέσα της ραγίζει. Μαμά. Είναι η μαμά σου και σε αγαπάει περισσότερο από κάθε τι στη ζωή της.

Να αγαπάς τη μαμά σου. Να την φροντίζεις, μη την αφήνεις να κλαίει. Εκείνη σκούπισε κάθε σου δάκρυ, ακόμα κι αν η αλμύρα τους καυτηρίαζε την καρδούλα της. Μη την αφήνεις να κλαίει τη μαμά σου. Να την προσέχεις, να παλεύεις για τα χαμόγελά της. Τα αληθινά τα χαμόγελα, όχι αυτά τα ψεύτικα που δίνει στους γνωστούς που συναντάει στον δρόμο καθώς μουρμουράει: «Εδώ… στον αγώνα», όταν τη ρωτάνε τι κάνει. Να θυμάσαι… Θα γνωρίσεις πολλούς ανθρώπους στη ζωή σου. Πολλούς άντρες κι άλλες τόσες γυναίκες. Πολλοί από αυτούς θα ισχυριστούν ότι σε αγαπάνε. Μα να θυμάσαι κακομοίρη μου… Κανένας ποτέ δεν θα σε αγαπήσει όσο σε αγαπάει η μαμά σου.

~₦ικήτα~

 

 

©Νικήτα, Topicαπ 15/2/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s