Χορός

Υπάρχει μια φωτιά που μου πνίγει το κεφάλι,
απαλά αλείφοντας τα πορτοκαλέρυθρα της χρώματα
ζεσταίνοντας το δέρμα σαν ανακουφιστικός πυρετός,
σαν ερέθισμα κόκκινο, έντονα εικονικό, σχηματίζει παραστάσεις.
Και υπάρχει μια φωτιά που μου πνίγει τις σκέψεις,
σαν βιαστική φωνή, σαν απόμακρος αντίλαλος κραυγής,
και υπάρχει μια φωτιά που δεν με καίει
αφήνει απλά ένα γέλιο για την ποιητικότητα αυτή
αξιολύπητων «αναταραχών».
Αυτή χορεύει κοροϊδευτικά ανάμεσα στις λέξεις
τις σημαδεύει με το ειρωνικό της δηλητήριο
εδώ και εκεί γελώντας μεθυσμένες τις τραβά
στον δικό της βηματισμό,
όλο χρώμα, όλο ελαφρό πλατάγισμα,
τώρα, καταπίνοντας τις άλλες ευτυχώς
με γεμίζει.
Δεν μπορώ να σταματήσω απότομα το μικρό της το παιχνίδι,
τα δάκτυλά μου θα το χορέψουν,
γιατί βαριέμαι και νομίζω θα με πνίξει όντως πυρετός
αν μείνω λίγο ακόμη στον νερόλακκο που στριφογυρίζω
γύρω απ’ το κουρασμένο μου σώμα
συνεχώς, μονότονα.
Έξω όταν βγήκαμε τα φώτα των δρόμων με ζαλίσανε
το ποτό με ξύπνησε
και η πολυκοσμία μου θύμισε τον εαυτό μου.
Μπορεί να ξεχάστηκα σε κάποιο παγκάκι,
ή μπορεί και να αφέθηκα σ’ έναν ακόμη αυθορμητισμό,
γιατί τα φώτα την νύκτα είναι εθιστικά
και ο ήλιος μου θυμίζει την ατέρμονη αυτή περιστροφή
σε σελίδες, καρέκλες, μελάνι
σε έναν άδειο πλακόστρωτο δρόμο.
Ένα συλλογικό γέλιο ακούστηκε απ’ την διπλανή παρέα.

~Ορέστης~

 

 

©Ορέστης, Topicαπ 27/2/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s