Για μια ακόμα φορά θα θίξω την αναισθησία σας, γιατί αυτή περισσότερο απ’ όλα τα άλλα με τρελαίνει. Δεν χρειάζεται να είσαι φιλόζωος, ούτε καν να έχεις ιδιαίτερη συνείδηση για να μπορείς να καταλάβεις πως το να αφαιρέσεις τη ζωή ενός πλάσματος με τον οποιοδήποτε τρόπο είναι απάνθρωπο. Κι επιτρέψτε μου να σας αφηγηθώ ένα περιστατικό που μου συνέβη πρόσφατα για να σας δώσω σαφή εικόνα του ποιος είναι ζώο εν τέλει.

Η πολυκατοικία στην οποία μένω έχει πυλωτή. Πέρυσι το χειμώνα ξεκίνησε να έρχεται τακτικά μια όμορφη ασπρόμαυρη γάτα, η Μπιζού, την οποία αγαπήσαμε όλοι (ή, τέλος πάντων, οι περισσότεροι) και την φροντίσαμε παρέχοντας της τροφή και χάδια. Η γάτα, έχοντας βρει στοιχειώδες φαγητό και αγάπη, έκανε τον κήπο σπίτι της. Όταν την άνοιξη γέννησε τέσσερα πανέμορφα γατάκια, μια κυρία τα κράτησε σπίτι της μέχρι να μεγαλώσουν λίγο, ώστε να μπορέσουν να προστατεύσουν τον εαυτό τους. Ύστερα προστέθηκαν κι αυτά στην παρέα και με την γλυκύτητα και τα παιχνίδια τους κέρδισαν την καρδιά μας.

Πριν μια βδομάδα η Μπιζού γέννησε ξανά, αυτή τη φορά τρία μωρά. Το Σάββατο το βράδυ τα βρήκα νεκρά από φόλα στην πυλωτή. Η οργή μου δεν περιγράφεται και σίγουρα δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα κείμενο. Το επόμενο πρωί τα γατάκια ήταν εξαφανισμένα και ένα σημείωμα, γραμμένο από τα χεράκια μου, σχετικά με τις κυρώσεις που αναλογούν σε τέτοιου είδους έγκλημα ήταν κολλημένο στην είσοδο της πολυκατοικίας.

Και έρχομαι εγώ, και διερωτώμαι με το φτωχό μου μυαλουδάκι: Ποιος μικρόψυχος που θέλει να λέγεται άνθρωπος έχει τόση λίγη τσίπα, ώστε να δολοφονήσει τρία νεογέννητα πλάσματα; Δεν είχαν ανοίξει καν τα ματάκια τους, τόσο μικρά ήταν! Αντιλαμβάνομαι πως οι γάτες ήταν ήδη πολλές και πως για κάποιον που δεν τις λατρεύει, θα μπορούσαν να γίνουν ενοχλητικές. Όμως μπάστα, ρε φίλε. Και το νήπιο που τσιρίζει ντάλα μεσημέρι είναι ενοχλητικό και ανεπιθύμητο, μα δεν πήγα να του ρίξω φόλα. Λίγη ανθρωπιά, δεν; Λίγο μυαλουδάκι;

Ήταν μικρά και πανέμορφα, πολλοί θα ήθελαν να τα υιοθετήσουν. Μα ακόμη κι αν η διαδικασία του να βρεθούν άτομα που να τα θέλουν τους φάνηκε τόσο κουραστική πια, θα μπορούσαν κάλλιστα να τα βάλουν σε μια κούτα και να τα μεταφέρουν σε ένα άλλο μέρος. Δεν θα γύριζαν, νεογέννητα ήταν, γαμώτο μου!

Με όλα αυτά θέλω να καταλήξω στο ότι η φάση έχει ξεφύγει. Ο φόνος δεν είναι λύση και η σιωπή είναι συναίνεση! Αν αντιληφθείτε κάτι τέτοιο να συμβαίνει μην διστάσετε να καταγγείλετε τον υπαίτιο. Υπάρχουν νομικές κυρώσεις για κάθε τύπου βιαιοπραγία έναντι των ζώων και επισυνάπτω τις σχετικές παραγράφους εδώ για να μην σας κουράζω. Ξυπνήστε μπας και μπορέσουμε να σώσουμε ο,τι έχει μείνει από ανθρωπιά.

~₦ικήτα~

 

 

©Νικήτα, Topicαπ 8/3/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: