Θέμα επιλογής.

Τα χέρια μου ψάχνουν τυφλά δεξιά-αριστερά την πηγή του ήχου «Γρήγορα βρες το» διατάζω τον εαυτό μου. Αυτός ο ήχος είναι ενοχλητικός! Αρπάζω το κινητό και κλείνω το αναθεματισμένο ξυπνητήρι. Ανοίγω τα μάτια μου, έρχομαι στην πραγματικότητα. Κοιτάω το ρολόι 8 παρά είκοσι. Δουλειά.
Όχι πάλι, συλλογίζομαι, άλλη μια μέρα χαμένη. Το πρόσωπο μου σκοτεινιάζει προτού ο εγκέφαλος μου να έχει την ικανότητα να λειτουργήσει σωστά. Απομακρύνω με μια απότομη, νευριασμένη κίνηση το άσπρο σεντόνι από πάνω μου. Σέρνω το βαρύ κορμί μου στην κουζίνα, φτιάχνω καφέ, ανάβω ένα τσιγάρο, παρατηρώ τη χρωματιστή κόκκινη κούπα και το βλέμμα μου παραμένει σταθερό πάνω σ’αυτήν. Ξεφυσάω. Τρέχω στο δωμάτιο, γραπώνω το κινητό αποφασισμένη. Ψάχνω στις επαφές μου. Όνομα επαφής: εργασία. Κλήση.
– Καλημέρα θέλω να μιλήσω με τον Κύριο Κώστα.
– Σας συνδέουμε άμεσα. (γρήγορα σύνδεσέ με γρήγορα πριν το μετανιώσω!)
– Καλημέρα κύριε Κώστα, παραιτούμαι.

Μία ιστορία απλή και ρεαλιστική. Η ρεαλιστική πραγματικότητα των καθημερινών ανθρώπων που συναναστρεφόμαστε διαρκώς. Όλοι έχουμε συναντήσει ανθρώπους που δεν είναι ευχαριστημένοι με την εργασία, με την σχέση τους, με τον εαυτό τους. Άλλοι κάνουν κάτι γι’ αυτό που τους βαραίνει κι άλλοι ακολουθούν την βαρετή καθημερινότητα τους. Άλλοι επιλέγουν την αλλαγή σ’ αυτό που τους κουράζει, χαροποιώντας τους, ενώ άλλοι φοβούνται την αλλαγή. Παραμένουν στάσιμοι σε μια βαρετή πραγματικότητα, παραμένουν στάσιμοι μέσα στην δική τους καθημερινή κατάθλιψη βρίσκοντας δικαιολογίες ανακούφισης για τον εαυτό τους. Είσαι χαρούμενος με την ημέρα που μόλις τελείωσε; Έκανες ευεργετικά πράγματα τόσο για τον εαυτό σου, όσο και για τους άλλους; Είσαι χαρούμενος με εσένα;

Όλα είναι θέμα επιλογών. Επιλογών που όλοι εμείς κάνουμε συνειδητά και υποσυνείδητα κατά το πέρας της ημέρας. Το θέμα εδώ είναι να κάτσουμε να αναρωτηθούμε για ό,τι υπάρχει στην ζωή μας. Επάγγελμα, σπουδές, σχέσεις επαγγελματικές, φιλικές, οικογενειακές. Ρώτα εσένα φωναχτά. Είμαι ευχαριστημένος με όλα αυτά; Κι αν δεν είμαι, φταίω εγώ; Φταίνε οι άλλοι; Κι αν φταίνε οι άλλοι γιατί δεν μιλάω γι ‘αυτό; Γιατί δεν κάνω τις επιλογές που θα με κάνουν στο τέλος της ημέρας, όταν θα κλείνω τα μάτια μου, να χαμογελάω; Να μην συμβιβάζομαι στην επόμενη δυστυχισμένη βαρετή μέρα μου.

Ανασφάλειες; Ο φόβος της μοναξιάς; Ο φόβος να μην φτάσω σε αυτό το επίπεδο που θέλει η κοινωνία; Ίσως να φταίει και αυτό. Ότι η κοινωνία μας έχει χτίσει μια »τέλεια ζωή» που πρέπει να επιτεύξουμε ανά στόχους. Ένα άριστο πτυχίο σπουδών, μια υπέροχη εργασιακή αποκατάσταση μέχρι το τέλος της ζωής μας και μια οικογένεια. Αναρωτήσου τι θες απο την ζωή σου, επαναστάτησε και βγες από αυτό το καλούπι, δες τι σε κάνει ευτυχισμένο και διεκδίκησε το. Ό,τι κι αν είναι. Πάτησε τους φόβους σου, υπερασπίσου τα θέλω σου και φτιάξε την δική σου τέλεια ζωή προσαρμοσμένη σε ‘σένα, για ‘σένα!

Έχουμε επιφορτιστεί αλλά και ευλογηθεί με τη μεγάλη ευθύνη της ελεύθερης βούλησης – τη δύναμη της επιλογής. Το μέλλον μας καθορίζεται, κατά μεγάλο μέρος από τις επιλογές που κάνουμε τώρα. Δεν μπορούμε πάντα να ελέγχουμε τις συνθήκες μέσα στις οποίες βρισκόμαστε, αλλά μπορούμε και πράγματι επιλέγουμε τον τρόπο αντίδρασής μας σε οτιδήποτε μας παρουσιάζεται.
Όταν ανακτήσουμε τη δύναμη της επιλογής θα βρούμε το κουράγιο να ζήσουμε με πληρότητα σε αυτόν τον κόσμο.~

– Dan Millman,Αμερικανός συγγραφέας και ομιλητής σε θέματα αυτοβελτίωσης.

~Âναστασία~

 

photo by: jenni_elric

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s