Τι συμβαίνει με τους αριθμούς; Και γιατί τους αφήνουμε να εξουσιάζουν τη ζωή μας; «Σήμερα ήπια 4 καφέδες» εθισμένη. «Έφαγα 2 κρουασάν με σοκολάτα» δεν προσέχει τη διατροφή της. «Πρέπει να πίνουμε 2 λίτρα νερό την ημέρα»! Οι αριθμοί διευκρινίζουν. Υπάρχει το γενικό, υπάρχει και το ειδικό. Οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη το συγκεκριμένο για να αποφεύγουμε το χάος.Παίρνω έναν ικανοποιητικό μισθό.
-Δηλαδή πόσα;
Δεν αρκεί σε κανέναν που είναι για ‘μένα ικανοποιητικός, που τον έχω χαρακτηρίσει ως τέτοιο. Πρέπει να μάθεις το ακριβές ποσό ώστε να κρίνεις από μόνος σου.
Παίρνω 600 ευρώ το μήνα.
-Και το λες αυτό ικανοποιητικό; Μα είναι πολύ λίγα!
-Μα εμένα μου φτάνουν.
-Όταν είπες ικανοποιητικός, περίμενα λοιπόν να ακούσω κανένα σοβαρό νούμερο!
Προσδοκίες.
Οι προσδοκίες μας συνηθίζουν να ικανοποιούνται με ποσά, με ποσοστά και όχι με αφηρημένες έννοιες.
Σου αρέσει η ζωή σου;
-Αρκετά!
Με 1 το καθόλου και 5 το τέλειο τι βαθμό θα έβαζες;
Εκεί κρύβεται η Αλήθεια. Στους αριθμούς. Εκεί έρχεσαι αντιμέτωπος με το συγκεκριμένο. Εάν έχεις απαντήσει αρκετά και βαθμολογήσεις με 2, αυτόματα έρχεται ο προβληματισμός. Μάλλον κάπου, έχεις πει ψέματα στον εαυτό σου.

«-Είσαι πολύ αδύνατη, πόσα κιλά είσαι;
-Είμαι 60 κιλά.
-Αλήθεια; Τότε μάλλον φαίνεσαι αδύνατη, δεν είσαι.»

«-Γιατί δεν κοιτάς να κάνεις οικογένεια;
-Διότι είμαι μικρή ακόμη, είναι νωρίς.
-Όντως, έχεις δίκιο δεν χρειάζεται βιασύνη, έχεις καιρό. Δηλαδή πόσων ετών είσαι;
-Είμαι 28.
-Ε δεν είσαι και μικρή, μάλλον φαίνεσαι! Δεν έχεις και πολύ καιρό τελικά.»

Εκατοντάδες ακόμη τέτοιους πιθανούς διαλόγους μπορώ να παραθέσω. Περιπτώσεις που φανερώνουν πώς και πόσο οι αριθμοί αυτόματα προσδιορίζουν τη ζωή μας. Το τι είμαστε, τι θα έπρεπε να είμαστε, τι κάνουμε και τι θα έπρεπε να κάνουμε. Περιπτώσεις που αν δεν υπήρχαν οι αριθμοί, ίσως να ήταν και απενοχοποιημένες.

Τελικά, οι αριθμοί μας λυτρώνουν ή μας βάζουν σε καλούπια; Μας βοηθούν ή μας περιορίζουν; Μας λύνουν τα χέρια ή μας προσθέτουν ακόμη ένα άγχος; Και τελικά, εδώ που τα λέμε, φταίνε οι αριθμοί ή ο τρόπος που τους χρησιμοποιούμε (όπως όλα στη ζωή, ω ναι); Εκείνοι δε φαίνεται πάντως να θέλουν και πολύ να μας βλάψουν.

Αγαπώ το 4 και δε μου φάνηκε ποτέ απειλητικό. Ούτε το 27 που είναι η ηλικία μου. Ούτε το 57 που είναι τα κιλά μου. Το μόνο που φαίνεται καθημερινά να με απειλεί, είναι το μυαλό μου.

~ℂarrie~

 

photo by: jenni_elric

 

 

 

©Carrie, Topicαπ 10/4/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: