Η αιτία του φόβου, είναι η άγνοια.
-Σενέκας, ρωμαίος φιλόσοφος.

Καθόταν πάνω απο το γραφείο σιωπηλή με κολλημένο το βλέμμα της πάνω σε αυτό το αναθεματισμένο βιβλίο, όπως συνήθιζε να το αποκαλεί.

Προσπαθούσε να χαλινεύσει εκείνο το συναίσθημα που την επιβάρυνε αλλά δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί στο στόχο της. Εαν δεν έβρισκε την πηγή της συναισθηματικής της διατάραξης, εκείνης που εν τέλει πιθανόν να ήταν η αρχή της δικής της αποτυχίας. Μπουμπ, μπουμπ η καρδιά της επιτάχυνε τους χτύπους της. Ένιωθε όλο της το σώμα να κουνιέται στο ρυθμό εκείνης, τόσο δύνατα που νόμιζε οτι θα της συμβεί κάτι πάρα πολυ άσχημο, κάτι που θα κατέρεε όλο τον σύμπαν τριγύρω της.
Παίζει νευρικά τώρα με το μολύβι πάνω στο ξύλινο γραφείο της. Το χτυπάει ρυθμικά συγχρονίζοντας το με το χτύπο της καρδιάς της. Σταματάει. Αρπάζει το βιβλίο και το εξφεντονίζει στην άλλη άκρη του δωματίου.

Ο μικρός δείκτης του ρολογιού επιδεικνύει το δέκα ενω ο μεγάλος δείκτης κινείται απειλητικά πρός τον αριθμό δώδεκα. Και γω είμαι κολλημένος πάνω απο αυτό το γραφείο. Χρειάζομαι τουλάχιστον δυο ώρες ακόμα να τελειώσω αυτή την αρχειοθέτηση, δύο ώρες υπερωρία. Ξεφυσάω. Κοιτάω τριγύρω την αίθουσα με τους υπολογιστές τα κενά γραφεία των συνεργατών μου. Όλοι έχουν φύγει στην ώρα τους, μόνο εγώ έχω ξεμείνει εδώ.
Τα μάτια μου πονάνε, νιώθω να καίγονται σαν να στρέφω το βλέμμα μου ξανα πάνω στην οθόνη του υπολογιστή. Τα κλείνω με δύναμη ενώ τα τρίβω με τα χέρια μου μήπως και καταφέρω να συγκεντρώθω και τελειώσω κάποια στιγμή. Γέρνω την πλάτη μου στο κάθισμα της καρέκλας. Υψώνω το κεφάλι μου μέχρι να ακούσω το επιθυμητό κρακ στο σβέρκο μου, κοιτώντας τα φώτα πάνω. Μέχρι που εκείνα σβήνουν.Το ίδιο κάνει και ο υπολογιστής. Σκοτάδι έχει απλωθεί σε αυτή την τεράστια αίθουσα. Δεν μπορώ να διακρίνω τίποτα. Σηκώνομαι όρθιος, κοιτώντας δεξιά-αριστερά ταραγμένος. Στάλες ιδρώτα νιώθω να διασχίζουν τους κροτάφους μου. Η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή. Αρπάζω το σακάκι μου απο την καρέκλα και την τσάντα τρέχω προς την έξοδο όσο πιο γρήγορα μπορώ.

Ξαπλώνω ανακουφισμένη που επιτέλους τελείωσε και αυτη η κουραστική ημέρα.
Νιώθω τόσο εξαντλημένη που νιώθω πως θα κοιμηθώ σε ένα λεπτό. Πόσο όμορφη αυτή η αίσθηση του κρεβατιού! Τα μάτια μου σιγά-σιγά κλείνουν, όλες αυτές οι σκέψεις τμηματικά χάνονται και προτού εξαφανιστούν μέσα στο λήθαργο.Για στάσου ένα λεπτό! Ανοίγω τα μάτια μου διάπλατα.
Κλείδωσα την πόρτα; Έκλεισα όλο το σπίτι; Τα παράθυρα; Ξεφυσάω πλέον σίγουρη πως όλα είναι στην εντέλεια. Πλέον βρίσκομαι στην αγκαλιά του Μορφέα, ήρεμη.
Γκαπ, γκουπ, γκαπ γκουπ. Πετάω το μπεζ πάπλωμα απο πάνω μου. Οι ήχοι συνεχίζονται κραυγαλέοι Τι είναι αυτός ο ήχος; Τι συμβαίνει; Ακούω βήματα. Η καρδια μου θα πεταχτεί απο το στήθος μου, όλο το σώμα μου έχει κοκκαλώσει στο άκουσμα τους. Νιώθω όλο το κορμί μου να έχει ανατριχιάσει απο πάνω μέχρι κάτω. Και δύο φωνές να ψιθυρίζουν απο που θα αρχίσουν το ψάξιμο. Σκεπάζομαι γρήγορα με το πάπλωμα. Κλέφτες.

Ο άνθρωπος είναι προγραμματισμένος εκ γενετής είτε βιολογικά είτε ψυχολογικά να αισθάνεται φόβο για να προφυλάξει και να κλειδώσει την επιβίωση του. Ενεργοποιεί εκείνο το ξακουστό ένστικτο επιβίωσης. Θεωρείται ένα απο τα βασικά συναισθήματα του ανθρώπου -και οχι μόνο- και προκαλείται απο την συνηδειτοποίση του κινδύνου. Βέβαια, υπάρχει μια γραμμή οριοθέτησης εκείνου του ρεαλίστικου κινδύνου και της απειλής ή την ταξινόμηση των δύο παραπάνων στην πλασματική κατηγορία του φόβου. Ανησυχία, άγχος, τρόμος, πανικός.
Το ερώτημα εδώ ειναι τι θα γίνει αν όλοι οι άνθρωποι συνηδειτοποιήσουν το πλασματικό φόβο που τους δημιουργείται στην καθημερινότητα τους για τα πιο μικρά πράγματα. Τι θα γινόταν ενα καταλάβαιναν οτι ο φόβος που τους διακατέχει είναι ψεύτικος; Απο την φοβία της αποτυχίας, της αλλαγής, του πόνου, της αγάπης; Τι θα γινόταν όταν θα αναγνώριζαν οτι όλα αυτά τα μικρά πράγματα που φοβούνταν μπορούσαν να ξεπεραστούν διότι δεν επιφέρουν πραγματική απειλή στην ακεραιότητα τους; Όταν κατάφερναν να αντιληφθούν οτι μπορούν να επιβιώσουν και να ξεπεράσουν καταστάσεις δίχως το φόβο να υποσκάπτει τα θέλω τους ;

Η ζωή που φοβάται τη ζωή, δεν είναι ζωή
-Μένανδρος, αρχαίος έλληνας ποιητής.

~Αναστασια~

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: