Να επιλέγουμε τη συμπεριφορά μας.

Για κάποιο λόγο έχουμε πειστεί πως οι πράξεις μας δεν έχουν συνέπειες. Λειτουργούμε, λοιπόν, αυθαίρετα, τυφλά, σχεδόν απενοχοποιημένα (ή ενοχικά, δεν έχει σημασία, γιατί μιλάμε για αλληλεπίδραση με τον εαυτό μας και μόνο). Καθημερινά κάνουμε επιλογές, δημιουργούμε πράξεις, αντιδρούμε σε γεγονότα, όλα σχεδόν θολά. Βλέπουμε μέχρι εκεί που ολοκληρώσαμε την ενέργεια, αυτό που δεν βλέπουμε είναι την επιστροφή της. Ή μάλλον -πιο σωστά- τη βλέπουμε αλλά τη θεωρούμε εξωτερική, έξω από εμάς και καθόλου δεν τη συνδέουμε με τις δικές μας ενέργειες. Αυτό είναι το πιο εύκολο και βολικό πράγμα απ’ όλα και ταυτόχρονα ότι πιο ανόητο και που μας δυσκολεύει εντόνως τη ζωή. Η σύνδεση που χάνουμε είναι η αμοιβαιότητα. Θεωρούμε αναφαίρετο δικαίωμά μας να πράξουμε όπως επιθυμούμε, παρόλα αυτά μεταφράζουμε τις συνέπειες αυτών μας των πράξεων ως εξωτερικούς παράγοντες ή ευθύνες τρίτων. Όχι πάντα, βέβαια. Πολλές φορές η ευθύνη μας είναι τόσο καταφανής που δεν μπορούμε ούτε και εμείς οι ίδιοι να την αγνοήσουμε. Δεν χρειάζεται, όμως, να είναι όλα λάθη. Μπορεί να είμαι μια τυχαία, μια οποιαδήποτε συμπεριφορά. Μπορεί να είναι και κάτι εντελώς σωστό.

Με λίγα λόγια μιλάμε για δημιουργία. Έχουμε τόσες φορές ακούσει για τις αλυσιδωτές αντιδράσεις και κάτι πολύ πιο απτό από το φαινόμενο της πεταλούδας. Είναι κάτι καθημερινό, που μπορεί να φτάσει και μέχρι έναν ακόμη άνθρωπο και να σταματήσει εκεί, δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι να κατανοήσουμε ότι δεν αφορά αυτόν τον άνθρωπο και στο πώς θα μεταφέρει παραπέρα την ενέργεια που του δώσαμε, αλλά πως αυτή άμεσα θα επιστρέψει σε εμάς.

Πώς μια συμπεριφορά που λάβαμε μπορεί να οφείλεται σε μια συμπεριφορά που δώσαμε ή που ΔΕΝ δώσαμε. Πώς ένα αποτέλεσμα μπορεί να οφείλεται σε μια πράξη που κάναμε ή που δεν κάναμε. Πώς μια διάθεση άλλαξε με μια δική μας προσπάθεια ή μια δική μας αδιαφορία. Εμείς, με τον εαυτό μας και μόνο, κάνουμε κάθε στιγμή αυτή την επιλογή. Δεν είναι εύκολο, ούτε και απλό. Είναι όμως πάντα καταδικασμένο όταν γίνεται ερήμην μας, χωρίς την πραγματική μας παρουσία, χωρίς ίσως την ευθύνη.

Επιλογή δεν είναι μόνο η επιλογή σπουδών, επαγγέλματος, συντρόφου, χρώματος μαλλιών. Επιλογή είναι να μάθω κάτι καινούριο για τον κόσμο και για μένα σήμερα. Επιλογή είναι να αντιδράσω θετικά στον αρνητισμό που δέχτηκα από κάποιον καημένο που δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι αυτό ακριβώς είναι και που θα λάβει πίσω. Επιλογή είναι να μην διαιωνίζω μια προβληματική συμπεριφορά, να μην την τρέφω και να μην τρέφομαι από αυτή. Επιλογή είναι να μη γκρινιάξω για το εκατοστό πράγμα για το οποίο μου φταίει σήμερα. Να χαμογελάσω στον κατσούφη, να αγκαλιάσω τον πληγωμένο, να δείξω το φως σε αυτόν που τα βλέπει σήμερα μαύρα να μην πω έχεις δίκιο όλα σκατά είναι δεν υπάρχει τρόπος.

Να κάνω αυτή τη σιωπηλή συμφωνία με τον εαυτό μου κάθε μέρα. Πως αφορά εμένα και πως τα αισθήματα μπορεί να μην είναι πάντα αμοιβαία, αυτό που προσφέρουμε όμως στον κόσμο, είναι. Πες το κάρμα, πες το νόμο της έλξης, πες το μπούμερανγκ, πες το παρόρμηση της αμοιβαιότητας. Πες το κι «ό,τι δίνεις παίρνεις». Εσύ, για εσένα και σε εσένα.

~ℂarrie~

Photo by: jenni_elric

 

 

 

©Carrie, Topicαπ 8/5/18

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s