Πώς να ξεκινήσετε μια επανάσταση.

Λοιπόν… η πιο κλασσική ερώτηση απ’ όλες: Τι θα έκανες αν ήξερες ότι σε λίγο καιρό θα πεθάνεις; Θα μου πεις: θα έκλαιγα όλη μέρα και θα πάθαινα κατάθλιψη. Ωραία θα σου πω ότι είχες 50% πιθανότητες να ζήσεις. Άντε 55% για μια νότα αισιοδοξίας.

Το έχουμε ρωτήσει αυτό σε παρέες, το έχουμε αναλογιστεί σε φιλοσοφικές συζητήσεις με κείνο το άτομο που τα λέμε ωραία κάτι τέτοια. Μας έχει περάσει γενικά από το μυαλό. Αλλά πόσες φορές έχουμε δώσει λεπτομερή απάντηση;

Καταρχήν νομίζω ότι κάπου εκεί, ως δια μαγείας, γίνονται ξεκάθαρα πολλά πράγματα στο μυαλό μας. Ποιους αγαπάμε αληθινά, ποιοι μας λείπουν, ποιους θέλουμε πάση θυσία να δούμε… Ποιο ταξίδι αδιαπραγμάτευτα θέλουμε να κάνουμε. Σε τι δεν θέλουμε να χαραμίσουμε ούτε δευτερόλεπτο της εναπομείνασας ζωής μας. Τι θέλουμε να αφήσουμε πίσω, πως θέλουμε να μας θυμούνται. Άμα επιθυμούμε όντως να κάνουμε οικογένεια και τι είναι αυτό που οπωσδήποτε θα κάναμε, αν τελικά είχαμε το χρόνο. Τι μετανιώνουμε που δεν κάναμε σε τόσο χαμένο καιρό. Πόσα σ’ αγαπώ είμαστε έτοιμοι να μοιράσουμε ξαφνικά και πόσες αγκαλιές. Αρχίζουμε να ζούμε σε άλλο επίπεδο συνειδητότητας, ακόμα και το νερό έχει υπέροχη γεύση και αναπνέουμε τον αέρα με λαχτάρα.

Τι πιθανόν να έκανα εγώ; Θα δήλωνα παραίτηση από τη δουλειά μου, θα έβαφα τις άκρες των μαλλιών μου μωβ, θα φορούσα μόνο τα ρούχα που γουστάρω να φοράω και θα έβγαινα να πιω 5 μαργαρίτες για να ξεμουδιάσει το κορμί. Θα μετρούσα ποιους ανθρώπους θέλω αληθινά στη ζωή μου και ποιους δεν προλαβαίνω να χωρέσω στο λιγοστό μου χρόνο. Σε όλους εκείνους που αγαπώ θα τους το έλεγα μαζί με ένα σωρό άλλες όμορφες λέξεις. Θα ζούσα κάθε λεπτό της ώρας και θα κοιμόμουν μόνο όταν έπρεπε. Θα πήγαινα εκείνο το ταξίδι με όποιον τρόπο και τις ώρες της χαλάρωσης θα έγραφα.

Θα έγραφα για να αφήσω πίσω όλα αυτά που κατάλαβα ξαφνικά, όλα αυτά που ο κόσμος που δε θα βρεθεί στη θέση μου δε θα δει ποτέ. Θα έγραφα για να βοηθήσω όσο περισσότερους ανθρώπους μπορώ! Κι ύστερα θα έγραφα όλα αυτά που θα κάνω όταν τελικά ζήσω με τις 55% πιθανότητές μου. Όλα μου τα όνειρα, τι ακριβώς γουστάρω να ζω κάθε μέρα αν η ζωή μου δώσει άλλη μια ευκαιρία.
Το αστείο ξέρετε ποιο είναι; Ότι η ζωή στ’ αλήθεια αυτές τις πιθανότητες μας δίνει κάθε μέρα που ξημερώνει. Στην πραγματικότητα έχουμε ποσοστό 50 -50 ζωής και θανάτου. Κι όμως ζούμε σαν να μας το χρωστάει, σαν να είμαστε σίγουροι. Σα να μην πειράζει που χαραμίσαμε άλλη μια μέρα, σαν να μην πειράζει που δεν είμαστε ευτυχισμένοι. Σαν να μην πειράζει που δεν εκτιμάμε το δώρο της ζωής. Ειδικά όσο είμαστε νέοι νιώθουμε το χρόνο μας απεριόριστο, ότι έχουμε καιρό. Και συσσωρεύουμε ένα σωρό άχρηστα πράγματα, που κατατρώνε τα νιάτα μας για να πούμε μια μέρα ότι μεγαλώσαμε κι ότι δεν έχουμε πλέον και τόσο πολύ καιρό. Πάμε στη δουλειά και συμβιβαζόμαστε κι ας πεθαίνουμε κάθε λεπτό εκεί μέσα.

Βγαίνουμε για κείνο τον καφέ κι ας μη μας νοιάζει καθόλου η παρουσία αυτού του ατόμου στη ζωή μας. Δεν πάμε το ταξίδι για να αγοράσουμε καναπέ. Ξυπνάμε δίπλα σε ανθρώπους που δε μας γεμίζουν γιατί φοβόμαστε να μείνουμε μόνοι. Φοράμε αυτά που πρέπει και τρώμε αυτά που πρέπει και τσιγκουνευόμαστε να κάνουμε δώρα στον εαυτό μας και δραστηριότητες που γουστάρουμε να δοκιμάσουμε γιατί η ζωή δεν είναι μόνο διασκέδαση, έχει και υποχρεώσεις. Μωρέ τι μας λες…;

Ποιος θα μας πει για το τι είναι η ζωή; Ποιος είναι αρμόδιος; Οι μεγάλοι δάσκαλοι μια χαρά μας τα είπανε, η ζωή είναι για αγάπη, για ευτυχία, για δημιουργία. Είδατε κανέναν μεγάλο δάσκαλο να λέει η ζωή είναι για να βγάζεις το 8ωρο, για να είσαι καθώς πρέπει, για να συντηρείς το σπίτι, για να αποταμιεύεις, για να κάνεις δημόσιες σχέσεις; Αν θες να με ακούσεις, κάτσε και γράψε τη λίστα σου. Τι θα έκανες αν είχες 55% πιθανότητες να ζήσεις. Μπες στο πετσί του ρόλου γιατί είναι πέρα για πέρα αληθινός! Κι ύστερα, προσάρμοσέ τη στο πιο κοντινό ρεαλιστικό σενάριο. Τι θέλω να προλάβω να ζήσω, να δω, να βιώσω, να δημιουργήσω και να αφήσω πίσω μου, στο όνομα του ρίσκου που διατρέχω κάθε ημέρα να είναι η τελευταία μου;

Και τώρα σας αφήνω για να πάω να γράψω τη δική μου λίστα. Η Τρίτη είναι μια χαρά μέρα για να κάνεις επανάσταση.

~Carrie~

Photo by: despinaniki

 

 

 

 

©Carrie, Topicαπ 22/5/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s