Abilites are stronger than disabilities.

Γιατί όταν κάνουμε λόγο για άτομα με αναπηρία, αμέσως το μυαλό μας πηγαίνει σε άτομα καθηλωμένα σε αναπηρικά αμαξίδια, ανήμπορα να αυτοεξυπηρετηθούν και να προσφέρουν έργο; Γιατί έχουμε σχηματίσει αυτή την εντύπωση γι’ αυτούς;

Γιατί δε βλέπουμε καθημερινά άτομα με βλάβες στο δρόμο, στο λεωφορείο, στο σούπερ μάρκετ, στο πανεπιστήμιο;

Γιατί τους κολλάμε ευθαρσώς στο κούτελο την ταμπέλα «ανήμπορος» ή «ακατάλληλος» χωρίς καν να τους ξέρουμε;

Διάβαζα Παιδαγωγική της Ένταξης για την εξεταστική και μου γεννήθηκαν αυτές οι απορίες. Και αν ποτέ έχεις αναρωτηθεί τα ίδια, συνέχισε να διαβάζεις. Αν όχι, that’s a shame.

Πώς να μη θεωρηθεί ένας ανάπηρος ανήμπορος, όταν εμείς τον έχουμε κάνει να είναι έτσι; Γιατί να τον θεωρούμε διαφορετικό και να τον αφήνουμε κυριολεκτικά έξω απ’ όλα, χωρίς καν να έχουμε σκεφτεί ποτέ ότι έχει τις ίδιες ικανότητες και δυνατότητες με εμάς ή ίσως –θα εκπλαγείτε- και περισσότερες;

Υπάρχουν πολλών ειδών βλάβες, οι περισσότερες από τις οποίες -guess what- επιτρέπουν στα άτομα να αυτοεξυπηρετηθούν μια χαρά. Και αν πάλι όχι, δε φταίει η αναπηρία τους γι’ αυτό, αλλά εμείς που έχουμε αδιαφορήσει. Γιατί όταν πρόκειται για ένα άτομο με κώφωση λέμε «Α, πώς θα συνεννοηθεί αυτός;» ή «Πώς θα κάνει τις εξωτερικές δουλειές του;» κλπ και απλά δημιουργούμε μόνοι μας το πρόβλημα, ενώ έχουμε στα χέρια μας τη λύση. Και την πετάμε και από το παράθυρο. Ξέρεις, αντί να μαθαίνουμε τόσο διεξοδικά Λατινικά στο Λύκειο, που πρόκειται για μια γλώσσα που δε μιλάει πια κανείς στον πλανήτη, θα μπορούσαμε να μαθαίνουμε τη νοηματική, για να μπορεί ΟΝΤΩΣ ο πληθυσμός να επικοινωνήσει. Τι, όχι;

Αποκλείουμε τα άτομα με αναπηρία από την εκπαίδευση, αφού δεν υπάρχουν πουθενά ράμπες, ούτε διαλέξεις στη νοηματική, ούτε ΚΑΤΙ, έστω, που να προσφέρει βοήθεια σε έναν άνθρωπο, τον οποίο στην τελική εμείς έχουμε θέσει στο περιθώριο. Δεν τους προσλαμβάνουμε στα μαγαζιά μας γιατί «σιγά μην μπορούν να αντεπεξέλθουν», χωρίς καν να τους έχουμε δώσει την ευκαιρία ποτέ να μας δείξουν τι είναι ικανοί να κάνουν. Και αυτό να μην παρεξηγηθεί σαν να λέω ότι χρειάζεται να μας αποδείξουν τις ικανότητές τους, ξέρετε πώς είναι τα πράγματα στην αγορά εργασίας.

Είμαστε γαϊδούρια, είναι το συμπέρασμά μου και θα έπρεπε να μην έχουμε μούτρα να τους κοιτάξουμε για την ηλιθιότητά μας. Όχι να τους κοιτάμε με ύφος γεμάτο οίκτο σαν να είμαστε κάποιου είδους ανώτερα όντα. Καλό θα ήταν να βγουν και να μας πουν «You don’t know shit about me» στη μούρη μας (γιατί μ’ αρέσει και το αμερικάνικο) και να μας χώσουν και καμία αν χρειαστεί, μπας και ξεκουνηθεί το βαλτωμένο μυαλό μας.

Τελικά το μάθημα δεν το πέρασα, αλλά δεν είναι αυτό το point, σωστά;

~Ṣiren~

 

 

 

©Siren, Topicαπ 7/6/18
Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Abilites are stronger than disabilities.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s