Μια ώθηση για να διαφωτιστεις.

«Διαφωτισμός είναι η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητά του για την οποία φταίει ο ίδιος. Ανωριμότητα είναι η αδυναμία του ανθρώπου να μεταχειρίζεται το νου του χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Sapere aude! Να έχεις το θάρρος να μεταχειρίζεσαι τον δικό σου νου! Αυτή είναι η εμβληματική φράση του διαφωτισμού.

Η οκνηρία και η δειλία είναι οι αιτίες για τις οποίες τόσο πολλοί άνθρωποι προτιμούν να παραμένουν σ’ όλη τους τη ζωή ανώριμοι, μόλο που η φύση τους έχει ήδη αποδεσμεύσει από την ξένη καθοδήγηση, και ορισμένοι άλλοι γίνονται τόσο εύκολα κηδεμόνες τους. Βολεύει ιδιαίτερα να είναι κάποιος ανώριμος. (…) Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θεωρεί το βήμα προς την ωριμότητα όχι μόνο επίπονο, αλλά και πολύ επικίνδυνο. (…)

Κάθε άνθρωπος χωριστά είναι δύσκολο να προσπαθήσει να βγει από την ανωριμότητα, που έχει γίνει σχεδόν δεύτερη φύση του. Μάλιστα αυτό τον ευχαριστεί. Και για την ώρα είναι πραγματικά ανίκανος να μεταχειρίζεται το νου του, γιατί ποτέ δεν τον άφησαν να δοκιμάσει να το κάνει. (…) Ως εκ τούτου είναι πολύ λίγοι εκείνοι που κατόρθωσαν, καλλιεργώντας μόνοι τους το πνεύμα τους, να ξεφύγουν από την ανωριμότητα και να βαδίσουν σταθερά.»

Αυτή είναι περιληπτικά η απάντηση του Immanuel Kant στο ερώτημα «Τι είναι διαφωτισμός;». Θεώρησα εντελώς απαραίτητο να την παραθέσω καθώς η κοινωνία μας είναι γεμάτη από ανώριμους, μη διαφωτισμένους ανθρώπους που αδυνατούν να μεταχειριστούν το νου τους. Ή μάλλον, όχι γεμάτη, αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από τέτοιους.

Η ανάβαση προς την ωριμότητα είναι δύσκολο πράγμα και όταν έχεις μάθει να κρύβεσαι πάντα στη σκιά ενός άλλου είναι ξέρεις ότι το βήμα αυτό θα είναι ασταθές. Ανεξαρτητοποιήσου. Είναι αβέβαιο και θέλει δουλειά. Σταμάτα να είσαι τεμπέλης. Γίνε αποφασιστικός. Πώς επιτρέπεις να σου λένε τι να κάνεις ή πώς να σκεφτείς; Πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου. Καλλιέργησε το μυαλουδάκι σου. Θα κάνει θαύματα αν το αφήσεις να οργιάσει. Το μυαλό σου μπορεί να σε πάει παντού. Η φαντασία σου είναι απεριόριστη. Οι δυνατότητές σου το ίδιο. Σου δίνεται μια μικρή ζωή για να μεγαλουργήσεις και εσύ προτιμάς να μένεις στην αφάνεια και να θαυμάζεις ή να ζηλεύεις τα επιτεύγματα των άλλων. Γιατί;

Δε χρειάζεσαι κηδεμόνες. Αν έχεις υγιές και δυνατό μυαλό, δε χρειάζεσαι κανέναν. Μπορείς να σταθείς παντού μόνος και να νικήσεις και μην μπερδευτείς ότι κάνουμε λόγο για τη νοημοσύνη σου. Όχι. Δεν εννοώ ότι θα ανεξαστητοποιηθείς λύνοντας δύσκολα Μαθηματικά. Δες την καθημερινότητά σου. Σε ποιες περιπτώσεις ζητάς βοήθεια από κάποιον άλλο; Πότε αφήνεις κάποιον άλλο να αποφασίσει για σένα; Πότε προτιμάς να κάνεις πίσω για να μην έχεις το βάρος της απόφασης στην πλάτη σου; Εντόπισέ τα και θα τα αντιμετωπίσεις.

Καλή αρχή!

~Siren~

Photo by: despinaniki

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s