Κυνηγητό είναι η ζωή. Πάντα θα τρέχεις για ένα παρελθόν που μετάνιωσες για ένα μέλλον που βασίστηκες, για ένα τώρα που άφησες να ξεψυχήσει.Ένα κυνηγητό είναι όλα και πάντα θα είναι με εσένα κυνηγημένο να το ξέρεις. Ο χρόνος είναι ο κυνηγός, ο πιο οδυνηρός, ο πιο γρήγορος και πιο αργός ανάλογα εσύ από πού θα επιλέξεις να τον δεις. Τερματικός σταθμός ο θάνατος. Γι’ αυτό ζεις, ακόμη και αν δεν θες να το παραδεχθείς. Ακόμη ένας πρωταγωνιστής από τον οποίο τρέχεις να ξεφύγεις. Αυτός βέβαια κυνηγά διαφορετικά. Πιο ύπουλα και σιωπηλά και ξάφνου, χωρίς προηγούμενη προειδοποίηση, έρχεται και σε κατασπαράζει.

Πρόσεξε μην σκοντάψεις και πέσεις στο έδαφος. Αν όμως πέσεις, κοίταξε να σηκωθείς. Αν από την άλλη είσαι σαν κι εμένα, που για να βρω το νόημα του να είσαι όρθιος επιβάλλεται να πέσω, να γκρεμοτσακιστώ, τότε φρόντισε να πέσεις επαναλαμβανόμενα, υπό έναν όρο πάντα, όπως είπα: φρόντισε να σηκωθείς και όχι απλά να περπατήσεις, αλλά να τρέξεις, με όση δύναμη κατέχεις.

Εμμονές, σκέψεις, αναλύσεις ανούσιες, χωρίς νόημα σε περικυκλώνουν απειλητικά, μη αφήνοντας σου περιθώριο αναπνοής. Ιδανικά, επιβεβαίωση, εαυτός, απόψεις, κρίση, σύγκριση, πόνος, μόχθος, ικανοποίηση και πάνω από όλα ευτυχία. Αν νομίζεις ότι σε αυτά τουλάχιστον είσαι εσύ ο κυνηγός λάθος μεγάλο κάνεις. Ο κυνηγημένος είσαι. Εφόσον τα έχεις ως μονάδες μέτρησης, του κόσμου, της πραγματικότητάς σου. Τρέχεις να βγάλεις νόημα, εκεί που στη τελική μπορεί να μην υπάρχει καν.

Μια ζωή κυνηγημένοι θα είμαστε ενός «κάτι» που έχουμε θεοποιήσει. Ενός ιδανικού, μιας φαινομενικής και προσωπικής τελειότητας, η οποία (όταν κοντά στο τέλος φτάσεις) καταλαβαίνεις ότι πάντα εκεί ήταν. Υπήρχε μέσα σου, εσύ όμως είχες τα μάτια σου κλειστά. Πίστευες ότι μόνο όταν φτάσεις «εκεί» μπορείς να αρχίσεις να ζεις, να δημιουργείς, να νιώθεις, να αγαπάς και να αγαπιέσαι όπως εσύ θέλεις και αξίζεις.

Όλα αυτά αυταπάτες είναι, κουτάκια, τα οποία δημιουργήσαμε στο μυαλό μας και μας βάλαμε μέσα. Απλά τοίχοι που περιορίσαμε την ύπαρξη μας.

Δεν είναι, όμως, ποτέ αργά. Κοίτα πίσω, στο παρελθόν σου και δες το ως δοκιμή, ως πειραματισμό, ως διδαχή, δες το αλλιώς και προχώρα. Κάθε ανάσα, κάθε στιγμή σου ζήσε τη σαν να εξαρτάται η ύπαρξη σου από αυτή, σα να είναι ο μοναδικός λόγος που ζεις. Μόνο έτσι θα καταφέρεις να ρουφήξεις το τώρα, να μην αφήσεις την στιγμή να φύγει ανέγγιχτη αχρησιμοποίητη στον κάδο των ενόχων, των πραγμάτων που δεν έκανες και των στιγμών που δεν έζησες.


ℒuna

Photo by: despinaniki


 

 

 

 

 

©Luna, Topicαπ 18/6/18

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: