Φτηνός καναπές.

Από τη μία οι μέρες,
που με κάνουν να θέλω να δακρύζω με τις ώρες
από την άλλη οι νύχτες
που όταν τις θυμάμαι θέλω να βγάλω τα σωθικά μου
και να τα πετάξω στο καινούριο σου δωμάτιο.
Να τα έχεις εκεί,
δίπλα σου,
να τα βλέπεις.
Ίσως αυτός να είναι ο μόνος τρόπος να με θυμάσαι.
Φαντάζομαι το καινούριο σου δωμάτιο.
Σε ονειρεύομαι στο κρεβάτι να διαβάζεις και να πίνεις σκέτο καφέ.
Μα δεν είσαι μόνος.
Σιγά μην ήσουν μόνος…
Δεν έχεις μάθει μόνος να μένεις.
Ίσως να φάτε, να πηδηχτείτε , και μετά να αποκοιμηθείτε αγκαλιά.
Όλα τόσο προδιαγεγραμμένα,
και τα σωθικά μου εκεί, στη γωνία.
Σας κοιτάνε, σας ακούνε, σας νιώθουν.
Το ίδιο έργο παρακολουθούν,
απλώς κάποια στιγμή πρωταγωνιστείς
και την επόμενη χάνεσαι στο κοινό,
που παρακολουθεί από το σινεμά ή από τον φτηνό καναπέ ενός σαλονιού.
Ένας φτηνός καναπές για μία φτηνή ρομαντική κομεντί,
όπως αυτή που ζήσαμε.

~Ӎαρίζα~

Photo by: Mary Jane

 

 

 

©Μαρίζα, Topicαπ 6/7/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s