Πίστεψα σε πολλά πράγματα,
ανέκαθεν, όμως, πίστευα σε σένα.
Υπήρξαν στιγμές που νόμιζα ότι υπάρχει Θεός.
Πίστεψα σε Αυτόν
και από κάπου εκεί ψηλά περίμενα βοήθεια.
Απογοήτευση.Αργότερα πίστεψα σε αντικείμενα,
φθηνά ή ακριβά -πού ξέρω εγώ- μα παρεμέναν αντικείμενα.
Μεγάλο κακό αυτό, αλλά όχι μεγαλύτερο από το να πιστεύεις στους ανθρώπους.
Απογοήτευση.
Θυμάμαι κατά καιρούς να πιστεύω στον εαυτό μου.
Τι εποχές και αυτές,
έτεινε να πιστέψει κάθε λογής άστρο σε μένα.
Και τώρα,
εδώ…
σε σένα κατέληξα πάλι να πιστεύω.
Οι άκρες των νυχιών μου μυρίζουν ακόμη τον ιδρώτα της πλάτης σου και εγώ παίρνω βαθιές τζούρες.
Πιστεύω σε αυτές τις τζούρες της μυρωδιάς σου,
στην επίδρασή τους πάνω μου.
Και ας μην είσαι εδώ,
πάλι σε σένα πιστεύω.
Απογοήτευση.

~Ӎαρίζα~

Photo by: despinaniki

 

 

 

 

©Μαρίζα, Topicαπ 3/8/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: