Σήμερα ο σκοπός του άρθρου δεν έχει να κάνει με μουσική, αλλά με ιστορία. Για τον περισσότερο κόσμο η 6η Αυγούστου -η μερα της Χιροσίμα– δεν σημαίνει κατι πια. Έχουν περασει 73 χρόνια πια, εξάλλου, έτσι;

Η μέρα εκείνη που όλοι μας θα πρέπει να αναλογιζόμαστε τι θα ακολουθήσει από τον αενάως επαπειλούμενο πυρηνικό όλεθρο, μας κάνει ν’ ακούμε τους ήχους των πουλιών, του γάργαρου νερού και να σκεφτόμαστε ποιοι είμαστε και τι επιδιώκουμε. Προπάντων, να θυμόμαστε τη Χιροσίμα, όχι για το παρελθόν αλλά για το μέλλον. Ώστε το τραγικό εκείνο παρελθόν της, ουδέποτε να γίνει μέλλον μας. Τελειώνω με μια φραση της μικρης Σαντακο Σαζακι που ελεγε για τους χάρτινους γερανούς που έφτιαχνε στο κρεβάτι του νοσοκομείου πριν πεθάνει απο λευχαιμία: «Θα γράψω τη λέξη ΕΙΡΗΝΗ στα φτερά σου για να πετάξεις πάνω απ’ όλο τον κόσμο». Με αφορμή, λοιπον, αυτήν την μαύρη για την ανθρωπότητα επέτειο πάμε να ακούσουμε Τρύπες και το τραγούδι 《6η αυγουστου》!

Υ.Γ. ΖΗΤΩ ΟΙ ΒΟΜΒΕΣ, ΚΥΡΙΟΙ , ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

~Νίκος~

 

 

 

 

©Νίκος, Topicαπ 6/8/18

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: