Δύση.

Το όνειρο ποτέ δεν τελειώνει τις ώρες που θες
και με δικούς τους τρόπους, περιπαιχτικούς, λειτουργούν όλοι οι κόσμοι •
στην φύση η ειρωνεία αποτελεί χαρακτηριστικό καπρίτσιο,
στα καθημερινά μας πρόσωπασφυρηλατεί τις ανακλάσεις της.
Όσο και αν θες, η ευτυχία δύσκολα ανήκει στους ονειροπόλους,
και μόνο στο σκληρό τσόφλι αντιδρά ευνοϊκά η μέρα ,
αφήνοντας πόντους πικρίας και σιγουριάς
στο καθημερινό δηλητηριασμένο ελιξίριο.
Ο άνεμος μένει στα μάγουλα καινούργιος κάθε φορά,
το πρωινό φως φρέσκο στα χείλη,
ας μην λέμε πολλά αφού πέφτει ο ήλιος στη δύση,
μελαγχολικά, σβήνει στην μνήμη αυτήν την γκρίζα αλήθεια,
για την φωτιά που καίει, καταστρέφει και φωτίζει,
ώστε αντικρίζω και χάνω τόσα πρόσωπα.


Ѻρέστης

Photo by: Panagiotis Vikatos


 

 

 

 

©Ορέστης, Topicαπ 14/8/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s