Άνευ.

Προσπαθούν να σε χωρέσουν σε ένα καλούπι, σε ένα κουτί-κλουβί που το μυαλό τους φτιάχνει. Τα μάτια τους αυτό που θέλουν κοιτούν και αυτό που θέλουν βλέπουν.

Αυτό που τους βολεύει να πιστεύουν θα σου προβάλουν.

Να είναι εντάξει στα υποτιθέμενα «πιστεύω» τους που προσευχή τα έχουν και στα τετραγωνάκια που στο μυαλό τους μέσα έχουν.

Με βάση τα σχήματα αυτά,  σε ζωγραφίζουν και αν τολμήσεις  να χρωματίσεις έξω από τις γραμμές αυτές , σε σαμποτάρουν, σε κριτικάρουν, να σε βγάλουν ένα »λάθος» προσπαθούν.

Ένας μήνας άνευ.

Σε ένα κλουβί σε χώρεσαν (προσπαθούν) και το κλειδί μακριά  πέταξαν.

Ή έτσι τουλάχιστον σε άφησαν να πιστεύεις,

Εσύ, όμως, αποφασίστηκα πετάς, όπως πάντοτε επιλέγεις, τα φτερά σου να κουνάς,

ακόμη και όταν στα περιορίζουν, όταν πλάτος ύψος μήκος που χωράς σου ορίζουν.

Κι όμως… Εσύ πετάς τα φτερά σου κουνάς και συνεχίζεις, το άπιαστο να κυνηγάς , την κορυφή του βουνού να κοιτάς  ώσπου από το πετάρισμα σου που χωρίς σταματημό, σε μελωδικό ρυθμό συνεχίζεις, τα σιδερένια αυτά δεσμά που σε φυλακίζουν τραντάξεις.

Δυο μήνες άνευ

Συντρόφια,

απόλαυση,

εσωτερική φωτιά,

Η βολή σε γλυκό κοιτά, ο φόβος σαγηνευτικά σε δικάζει.

Με βήματα ρυθμικά, απαλά σε προσεγγίζει.

Ένα κλειδί κρατά και μπροστά σου το αφήνει επιδεκτικά.

Λάμψη, οι αχτίδες του ηλίου αντανακλούν στο σώμα του και σε κάνει να τυφλωθείς, τη ματιά σου αλλού να στρέψεις.

Από τα δεσμά σου, μπορείς να ελευθερωθείς, το κλειδί μπροστά σου το έχεις,

κι όμως, είσαι τόσο ανίκανος να το δεις.

Άνευ;

Θέλει, μόχθο, πόνο, κόπο για να ελευθερωθείς,

Κι όμως μπορείς να το τολμήσεις, στις αχτίδες που σε καίνε κόντρα να πας, θα καείς, θα φοβηθείς πίσω θα θες να τρέξεις στο «τέλος» όμως ,θα κερδίσεις, θα ανυψωθείς.

Δεν είναι λίγες οι φορές που θα προσπαθήσουν με κάθε τρόπο στα σιδερένια κλουβιά τους να σε σπρώξουν .

Το άνευ πια για σένα όμως σημασία διαφορετική, υπόσταση αλλιώτικη παίρνει, σαν μελωδία στα αυτιά σου ξανά γεννιέται, η ελευθερία σου γίνεται που τα δεσμά σου παίρνει, γλυκιά υπενθύμιση που σε σπρώχνει απαλά να προσώρας, να περπατάς, να τρέχεις.

Άνευ…

Άνευ, για πάντα.


ℒuna

Photo by: Despina Niki


 

 

 

 

 

©Luna, Topicαπ 29/8/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: