Πηγαίνοντας για δουλειά σε μια περιοχή αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την κατοικία μου, σπαταλάω αρκετές ώρες από τη μέρα μου μέσα σε ένα λεωφορείο. Αυτό σημαίνει κλεισούρα, ζέστη, καυσαέριο, πολυκοσμία, φασαρία, ιδρώτας, δύσπνοια, άγχος και βρωμιά.

Έχοντας δύο βδομάδες διαθέσιμες για ξεκούραση και χαλάρωση, ήθελα να βρω την ησυχία μου και να ξεφύγω, ίσως με λαχτάρα ίδια με εκείνη ενός δραπέτη, από όλο αυτό το βασανιστήριο. Κάτι που κατάλαβα ότι το καταφέρνεις μόνο όταν έρθεις σε πλήρη επαφή με τη φύση.
Στο βουνό.

Στο βουνό δεν ακουγόταν τίποτα. Δεν κυκλοφορούσε κόσμος, δεν είχε κόρνες, γκαζιές και φρεναρίσματα. Εκεί ακούγεται μόνο ο αέρας που περνάει μέσα από τα φύλλα των δέντρων. Ακούγονται τα πουλιά, ακούγεται η μέλισσα που πετάει ταχύτατα πάνω από το κεφάλι σου, ακούγεται η σόλα του παπουτσιού σου που πιέζει το πετρώδες χώμα. Εκεί ο αέρας έμπαινε στα ρουθούνια σου καθαρός, τόσο που ένιωθες ότι σου καθάριζε τα πνευμόνια. Εκεί ό,τι έτρωγες είχε το άρωμα και τη γεύση του. Η ντομάτα είχε γεύση ντομάτα, τα φρούτα μύριζαν και μόνο που περνούσες κάτω από το δέντρο και τα φαγητά είχαν άλλη νοστιμιά. Εκεί δε χρειάζεται να ανησυχήσεις αν δεν πρόλαβες να πας στη λαϊκή, γιατί τα έχει όλα ο κήπος σου. Το νερό είναι από την πηγή του γάργαρο και ο ουρανός έχει τα περισσότερα αστέρια που έχεις δει ποτέ. Ό,τι υπάρχει γύρω σου έρχεται κατεθείαν από τη μαμά του. Έρχεται κατευθείαν από τη φύση. Όχι νερό απ’ τη δεξαμενή, όχι αέρα απ’τον ανεμιστήρα, όχι φρούτα από το σούπερ μάρκετ.

Τα ζώα είναι στο φυσικό τους περιβάλλον, τρέχουν, ζουν τη ζωή τους, κυνηγούν. Δεν είναι εγκλωβισμένα και υπνωτισμένα σε διαμερίσματα και θεματικά πάρκα. Η φύση σού αποκαλύπτεται και σε αφήνει να τη γνωρίσεις και να την εξερευνήσεις. Θα δεις ζώα που δεν έχεις ξαναδεί και φυτά που δε φανταζόσουν ότι υπάρχουν. Όσο για τον ύπνο, είναι σα να πέφτεις σε χειμερία νάρκη και ξυπνάς πιο ξεκούραστος από ποτέ. Οι άνθρωποι δεν είναι ποτέ συνοφρυωμένοι, δεν είναι ποτέ μίζεροι ή αγχωμένοι.

Στη θάλασσα, πάλι…

Εκεί είχα αφήσει το κείμενο μου, για μέρες μισοτελειωμένο σε ένα τετράδιο. Σήμερα που έπιασα το τετράδιο για να το συνεχίσω και να το μεταφέρω στον υπολογιστή, είδα τα γράμματα του αδερφού μου να το συμπληρώνουν κάπως έτσι:

«Μα είτε στο βουνό, είτε στην πόλη, είτε σε μια περιοχή αρκετά χιλιόμετρα έξω από αυτή, θα έχει πάντα έναν άνθρωπο να σε αγαπάει. Όχι φιλικά, όχι ερωτικά, αλλά αληθινά. Διότι ό,τι και να παρουσιαστεί στη ζωή του, οποιαδήποτε μοναξιά, οποιαδήποτε δυσκολία, και μόνο η παρουσία σου στο χώρο μπορεί να τον κάνει να νιώσει αγάπη, και αυτό το συναίσθημα είναι υπέροχο!».


Ṣiren

Photo by: M.J


 

 

 

 

 

 

©Siren, Τopicαπ 29/8/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: