Τρείς τελείες.

Τι θέλουν τα αυτιά σας να ακούσουν;
Τα μάτια, αλήθεια, κουράστηκαν,
οι λέξεις, ναι, όλο αυτό το άθροισμα γραμμών,
μπορεί να περνούν ξερές,
τραχιές, άσχετες,
ειδικά όταν δεν μπορούν βρούν
πώς και τι να επικοινωνήσουν.
Ανούσια εισαγωγή.
Μένουμε όλοι στάσιμοι, βουβοί,
μένει όλο… αυτό γύρω μας,
-το μην πω τι-
στάσιμο, βουβό,
μέσα από την χαοτική του κίνηση
και τον τρελό του θόρυβο,
ορίζοντας ένα νέο νόημα,
το οποίο κυνηγώ χωρίς να πιάνω.
Αναρωτιέμαι, αν το να ξοδεύεσαι έτσι για το θύμα σου,
μήπως σε κάνει ένα είδος χειρότερου θύματος,
ένα δραστήριο τίποτα.
Καταπίνω τις ημέρες,
τα τόσα γεγονότα που διαφέρουν μόνο ημερολογιακά,
ακολουθώντας τους στυφούς δρόμους των καρδιών
που στερέψανε, με τις σκόνες στον πάτο να ψιθυρίζουν,
σαν φθαρμένες αναμνήσεις,
για αυτά που ίσως να υπήρξαν εκεί,
για αυτά που ίσως η κοίτη ζητάει να περάσουν ·
Ο ήλιος ανεβαίνει ξανά,
περίεργα εξελίσσεται σε κάτι που διώχνει τις σκιές,
χωρίς δικαιολογία για την έλλειψή τους.


Ѻρέστης

Photo by: Μ.J


 

 

 

 

 

©Ορέστης, Topicαπ 4/9/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s