Στη μάχη.

Έχουμε πολύ σοβαρό λόγο να σταθούμε στα πόδια μας, το στρατόπεδο για τη μάχη είναι έτοιμο και μένει να επιλέξω τους στρατιώτες που θα με ακολουθήσουν στη μάχη.

Φυσικά αφήνω τον εαυτό μου ως τελευταία επιλογή. Ξεκινώ διαλέγοντας τον εκάστοτε σύντροφο για να βασιστώ. Συναισθηματικά δεμένη εμπιστεύομαι τη δύναμή του. Συνεχίζω επιλέγοντας τους συγγενείς. Είναι πάντα δίπλα μου, σίγουρα θα είναι και τώρα στην πρώτη γραμμή της επίθεσης. Επιλέγω τους φίλους, εμπιστεύομαι την κρίση τους, είναι πάντα σωστές οι συμβουλές τους. Θα πολεμήσουν για μένα και αν τα βρω σκούρα, θα ξέρουν πώς να αναλάβουν τα ηνία και να βγουν μπροστά.

Και τώρα αναθεωρώ. Αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνω ξεκινώντας μια επίθεση. Every day is a struggle. Και αν θέλω να κερδίσω πρέπει να σταματήσω να βασίζομαι στους άλλους. Πάντα κατά τη διαδικασία επιλογής, αφήνω τον εαυτό μου πίσω. Γιατί; Γιατί δεν του έχω εμπιστοσύνη. Γιατί είμαι πολύ τυφλή για να δω. Πόσο πολύ μου έχει αποδείξει ο εαυτός μου ότι είναι δυνατός και άξιος πολεμιστής και πόσο λίγο μου το έχουν αποδείξει όλοι οι υπόλοιποι.

Έτσι, λοιπόν, εμπιστεύομαι τον εαυτό μου ως το σημείο που κάθεται πίσω στην πόλη για να φροντίσει να είναι όλα στη θέση τους όταν απλά οι υπόλοιποι γυρίσουν από τον πόλεμο. Αλλά ποτέ να πολεμήσει κι αυτός. Έτσι, λανθασμένα σκέφτομαι πως οι άλλοι είναι πάντα πιο ισχυροί από μένα, ή έχουν πιο δυνατά όπλα και ακόμα κι αν πρόκειται για δική μου μάχη, καρτερώ την εμπλοκή τους. Αυτοί εν τέλει πέφτουν μαχόμενοι. Μερικοί πληγώνονται θανάσιμα. Μερικοί φοβούνται βλέποντας την απειλή να πλησιάζει και οπισθοχωρούν. Μερικοί άλλοι δεν εμφανίζονται καν κι ας έχουν προηγουμένως παραλάβει την πανοπλία τους.

Screw them.

Φτάνοντας σε μια φάση που είμαι επιτέλους σε θέση να καταλάβω τι συμβαίνει, συνειδητοποιημένα παραδέχομαι ότι τις πιο δύσκολες μάχες τις έχω νικήσει μόνη μου. Σαφώς κάθε βοήθεια είναι σημαντική, αλλά αν δεν ήταν όλοι αυτοί, εγώ πάλι θα τα είχα καταφέρει. Γι΄ αυτό την επόμενη φορά που θα ζοριστώ, θα αφήσω όλους τους άλλους πίσω στην πόλη να περιμένουν εμένα να γυρίσω. Θα σταθώ στα πόδια μου, αφού είμαι η ικανότερη από όλους και θα γυρίσω με τα λάφυρα πίσω να μοιραστώ μαζί τους τη χαρά της νίκης μου.


Ṣiren

Photo by: Μ.J


 

 

 

 

 

©Siren, Topicαπ 12/9/18
Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Στη μάχη.

  1. Πολύ ωραίο το κείμενό σου #Siren! Το να βασιζομαστε στα δικά μας πόδια (όπως δείχνει και η φωτογραφία αλλωστε) και να εμπιστευομαστε τον εαυτό μας, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την αυτοβελτίωσή μας.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s