Γυρνώ συνοφρυωμένη σε ένα κόσμο που σιχάθηκα
και συλλογιέμαι το όνειρο.
Δεν σ΄ονειρεύτηκα απόψε, μα ονειρεύτηκα ένα κόσμο ατάραχο.
Μια θάλασσα, ένα τραγούδι και ρακί.
Ίσως και οι φίλοι μου ονειρεύτηκαν το ίδιο.
Αυτοί που χάθηκαν και αυτοί που δεν έχω γνωρίσει ακόμη.
Στον κόσμο αυτό, που λες, οι λέξεις θα βασιλεύουν
και ‘μείς θα είμαστε πιστοί υπήκοοί τους.
Αν μ΄ακολουθήσεις θα σου μάθω να φωνάζεις σαν παιδί, να κατεβάζεις το κρασί τραγουδώντας και να αγκαλιάζεις.
Μα αν τύχει και μ΄αγαπήσεις,
πρόσεχε πώς θα με παίρνεις αγκαλιά τα βράδια.
Γιατί ακόμη και στον κόσμο αυτό τον ατάραχο,
ακόμη και εδώ,
διάολε,
πονάω.


Ӎαρίζα

Photo by: Despina Niki


 

 

 

 

 

 

©Μαρίζα, Topicαπ 14/9/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: