Ανέκαθεν θυμάμαι να με γοητεύει η νύχτα, η ιδέα της νύχτας. Ότι είναι μια ώρα ιδιαίτερη, σχεδόν μυστική, δεν είναι για όλους. Τη νύχτα περπατούν οι περιπετειώδεις, οι διαφορετικοί, εκείνοι που δε φοβούνται. Ποτέ δεν ήμουν πρωινός τύπος, να με ξυπνάς πολύ νωρίς το πρωί είναι σα να με σκοτώνεις. Αντίθετα, ξύπνησέ με στη μέση της νύχτας να βγούμε συνωμοτικά, να αλητέψουμε, θα σε λατρέψω. Τις πρωινές ώρες το μυαλό μου σα να μπλοκάρει, δε θυμάται τι κάνει και γιατί ζει. Καθώς οι ώρες περνούν και ο ήλιος πέφτει, η ενέργειά μου ανεβαίνει, η συνείδησή μου εντείνεται, η όρεξή μου για ζωή αυξάνεται. Ήμουν πάντα ένα παιδί της νύχτας.

Πόσο γοητευτικό είναι το βράδυ! Οι ρυθμοί της ζωής και της πόλης είναι πιο αργοί, ακριβώς σαν τους δικούς μου. Οι άνθρωποι είναι πιο ελεύθεροι, πιο ανοιχτοί. Ο αέρας μοιάζει να είναι γεμάτος μυστικά, η ατμόσφαιρα γίνεται αυτόματα ρομαντική. Στο σκοτάδι θα δεις τα πιο περίεργα και πιο υπέροχα, θα δεις ανθρώπους να είναι ο εαυτός τους. Η κριτική αποχωρεί μαζί με το φως της μέρας και ξαφνικά είσαι πιο τολμηρός, πιο ριψοκίνδυνος. Πόσες φορές έχεις σκεφτεί κάτι που σε ενθουσιάζει πριν κοιμηθείς και όταν ξύπνησες το απέρριψες; Αναρωτιέσαι ακόμη και πώς σου φάνηκε τότε τόσο καλό ενώ τώρα δε φαίνεται καν υλοποιήσιμο. Λες και το φως του ήλιου να κυνηγάει τα όνειρα κι εκείνα τρέχουν  να κρυφτούν!

Οι αχτίδες του ήλιου με ζεσταίνουν και με κάνουν χαρούμενη, ταυτόχρονα όμως με κοιμίζουν. Οι μεγαλύτερες και σημαντικότερες εμπνεύσεις γεννιούνται ρουφώντας το βραδινό αεράκι. Ειδικά τα καλοκαιρινά βράδια υπάρχουν φορές που νιώθεις σαν η ζωή να ‘ναι όνειρο, σαν η μαγεία να ‘ναι αληθινή. Όσες φορές κοίταξα τον ουρανό με δάκρυα ευγνωμοσύνης που είμαι ζωντανή, ο ουρανός είχε αστέρια.

Οι δρόμοι της πόλης έχουν άλλη αίγλη, δίχως το υπνωτισμένο βουητό του γνωστού σμήνους που πάει για δουλειά, πάντα από το ίδιο μονοπάτι, κοιτάζοντας ευθεία ή κάτω. Στο χαμηλό φως των καταστημάτων και των φαναριών που πάνε να ξεγελάσουν το σκοτάδι, τα βήματα είναι πιο σταθερά, το σμήνος είναι μικρό και σπασμένο, πιο χαλαρό, μοιάζει να έχει επιλογές. Οι μυρωδιές διαφορετικές και όλα τα πρόσωπα πιο όμορφα. Η μυρωδιά μου θυμίζει έντονα ελευθερία.

Η νύχτα είναι συνυφασμένη με τα μεγαλύτερα μυστήρια. Φαίνεται επικίνδυνη, ύπουλη, πλανεύτρα. Οι επαναστάσεις ξεκινούσαν κρυφά τη νύχτα και οι πόλεμοι κερδίζονταν με αιφνιδιασμό πριν βγει το πρώτο φως του ήλιου. Στο μαύρο πέπλο της έχουν θαφτεί χιλιάδες ανήθικες στιγμές, λάθος επιλογές και παράλογες πράξεις. Καθώς νυχτώνει είμαστε έτοιμοι να πέσουμε πιο χαμηλά, γιατί κανείς δε βλέπει τόσο καθαρά μέσα στις σκοτεινές τις ώρες. Μπορείς να είσαι οποιοσδήποτε θελήσεις να είσαι για ένα μόνο βράδυ.

Μας λένε τρελούς εμάς που την αγαπάμε με πάθος, μα η νύχτα είναι που φέρνει τα πιο μεγάλα όνειρα, το σκοτάδι της που σε πείθει πως μπορείς να τα κάνεις πραγματικότητα.


ℂarrie

Photo by: Pangiotis Vikatos


 

 

 

 

 

©Carrie, Topicαπ 18/9/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: