Στους τέσσερις τοίχους.

Δεν τα κατάφερε να την τραβήξει απ’ τις λάσπες,
μαζί της έπεσε και αυτός.
Άπλωνε το χέρι του να την βοηθήσει
και μαζεύοντας το,

το αντίκριζε γδαρμένο, ματωμένο, τρύπιο.
Λες και είχε χαράξει βαθιά μέσα στο χέρι του τις λέξεις:
μίσος, απέχθεια, αδιαφορία.
Καμιά φορά η αγάπη δεν είναι αρκετή,
μη σου πω και τις περισσότερες.
Αναρωτιέσαι και συ, πώς διάολο γίνεται να χάθηκε η αγάπη τους στους τέσσερις τοίχους.
Μα τέσσερις τοίχοι μπορεί να είναι ένα ολόκληρο χαοτικό σύμπαν.
Μπορεί όμως, να είναι και το καταφύγιο αυτού που μακέλεψε τα χέρια του,
για λίγη αγάπη.


Ӎαρίζα

Photo by: Despina Niki


 

©Μαρίζα, Topicαπ 5/10//18

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s