Όταν χτύπησε σήμερα το πρωί το ξυπνητήρι, σηκώθηκα νιώθοντας ότι κάτι είχε αλλάξει. Μια βιαστική ματιά στον καθρέφτη του μπάνιου και σχεδόν δεν αναγνώρισα τη γυναίκα που έβλεπα. Το βλέμμα της, ήταν διαφορετικό, πιο σκοτεινό. Φοβήθηκα. Πρώτη φορά έβλεπα τα σχεδόν παιδικά μάτια μου να κοιτάζουν με τόσο σκοτάδι. Ένιωσα κίνδυνο. Προσπάθησα να χαμογελάσω όπως κάθε πρωί αλλά ακόμη και το χαμόγελο στο είδωλό μου φαινόταν επικίνδυνο.

Αποφάσισα να μη δώσω σημασία και πήρα μερικές βαθιές, απολαυστικές αναπνοές. Ε ναι, αυτή η αίσθηση σίγουρα είναι δική μου, προσωπική. Και το γαργαριστό γέλιο που διώχνει το φόβο επίσης. Μα καθώς έφτιαχνα καφέ, περίεργες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου. Καθόλου δεν μου άρεσαν εκείνες οι σκέψεις. Έκατσα να διαβάσω ένα κεφάλαιο από το βιβλίο μου για να ησυχάσω το μυαλό μου μα μάταια. Πίσω από τις φράσεις ξεπηδούσε η αμφισβήτηση των κειμένων, έλλειπε η αίσθηση της ανακάλυψης. Μια φωνή μου έλεγε, κλείσε τις μπούρδες που διαβάζεις και βγες να πιεις κανα καφέ. Φόρεσε το μαύρο, το στενό που σου πάει και βάλε κι έντονο κραγιόν. Μα δε θέλω έλεγα, θέλω να μείνω στη σιωπή. Αηδίες, μου απαντούσε.

Αποφασισμένη να μην ακούσω καμία φωνή που ξέρω πως δεν είμαι εγώ, άνοιξα τα social media να δω κανένα νέο να ξεχαστώ. Πάλι μέσα στο κεφάλι μου: «ανέβασε και καμιά φωτογραφία, τόσο καιρό έχεις! Έλεος πια με τα quotes και τη συμβουλευτική, δε βοηθάς κανέναν, ποια νομίζεις ότι είσαι; Κανέναν δε νοιάζουν αυτά, βάλε καμιά φωτογραφία από την παραλία και εκεί να δεις. Ο κόσμος είναι ρηχός πάρε το απόφαση και μην το παίζεις κάτι ιδιαίτερο. Ίδια είσαι, ίδια με όλους τους άλλους». Πάρα πολύ ενοχλήθηκα.

Χτύπησε το κινητό μου. Αυτόματα πάτησα απόρριψη. Όποιος κι αν είναι δεν το διακινδυνεύω να του μιλήσω με αυτό το πράγμα μέσα στο κεφάλι μου!  «Μίλα, λοιπόν! Πες τα όλα, βγάλε το θυμό σου, όποιος κι αν είσαι σίγουρα σου έχει κάνει κάτι που να αξίζει το θυμό σου! Πλήγωσέ τους όπως πλήγωσαν κι εσένα. Γλυκιά ηδονική εκδίκηση.»  Πόσο γλυκιά ήταν αυτή η αίσθηση που μου δημιούργησε η σκέψη της εκδίκησης, αλήθεια! Μια δύναμη κυριάρχησε μέσα μου, ο θυμός είναι κινητήριος δύναμη. Ένα μίσος τρομερό βγήκε στην επιφάνεια και μου έδωσε τρομερή ενέργεια. Μια μνησικακία με φόρτισε με απίστευτη αυτοπεποίθηση. Κι άρχισα να συγκρίνω. Σε τι είμαι καλύτερη από τους άλλους και ποιοι με περνάνε, πράγμα που μου δίνει λόγους να τους αντιπαθώ. Ζήλεια. Τουλάχιστον μπορώ ακόμη να παρατηρώ τα όσα νιώθω, σκέφτηκα.

Έτρεξα και ξανακοιτάχτηκα στον καθρέφτη. Τώρα πια δε με αναγνώριζα καθόλου. Μπροστά μου παρουσιαζόταν μια γυναίκα δυνατή, χαιρέκακη, έτοιμη για όλα. Βάζω στοίχημα ότι κατέχει πολύ καλά και την τέχνη της αποπλάνησης. Φύγε, ψιθύρισα, γιατί δεν ήμουν τελικά και τόσο σίγουρη ότι θα ήθελα να φύγει. Είχε αρχίσει να μου αρέσει αυτή η αίσθηση της δύναμης. Φύγε, είπα ακόμα πιο ψιθυριστά.

Το πρώτο πράγμα που συνειδητοποίησα ήταν πως δεν ανέπνεα. Κρατούσα την αναπνοή μου συνεχώς. Στις πρώτες βαθιές αναπνοές ζαλίστηκα. Το σώμα μου σκληρό, άκαμπτο, η δόνηση του Είναι μου στα κατώτερα επίπεδα. Φύγε, είπα τώρα πιο δυνατά και σίγουρα. Τι ήταν αυτή η οντότητα και πώς μπήκε μέσα μου; Μα πόσο απαίσια ήταν αλήθεια και πώς την άφησα να με ξεγελάσει, εγώ με τον τόσο αυτοέλεγχο για τον οποίο καυχιέμαι! Ένιωσα τόσο άσχημα για όλα αυτά που βίωσα μαζί της. Μα παρηγορήθηκα. Ήταν δικά της και όχι δικά μου. Τίποτα για να νιώσω τύψεις, τίποτα για να απολογηθώ. Φύγε, φώναξα αυτή τη φορά. Δεν είσαι εγώ!

Την άκουσα να γελάει δυνατά και μαζεύτηκα. Τι στο καλό ήταν τόσο αστείο; Στον καθρέφτη με κοίταζε κατάματα λες κι έβλεπε μέσα στην ψυχή μου. «Μα δεν έχεις καταλάβει ακόμη; Είμαι εδώ γιατί είμαι ΕΣΥ».

Σαν  μόλις να έφαγα ένα δυνατό χαστούκι, ξύπνησα. Μου πήρε λίγα δευτερόλεπτα να αρχίσω να γελάω. Κοίταξα το είδωλό μου. Έχεις δίκιο, είσαι εγώ. Μα δεν σε χρειάζομαι.

Και συνέχισα να με κοιτάζω μέσα από το παιδικά μου μάτια.


ℂarrie

Photo by: Panagiotis Vikatos


 

 

 

 

 

 

 

©Carrie, Topicαπ 16/10/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: