Είναι εξαντλητικό να δίνεις συνέχεια
από αίμα που σου είναι ήδη ελλειπές,
να προσπαθείς να ξεφύγεις απ’ τα όρια
και τελικά να επιστρέφεις κουρασμένος πίσω.
Σε τόσα πράγματα, σε τοσες διαστάσεις,
η διαστολή βεβιασμένη.
Όχι, θα μείνω στα ίδια θέματα
και οι φωνές, φωνές φωνών μου,
θα κεντράρουν ξανά και ξάνα το σημείο εστίασης
μέχρις ότου να ελαχιστοποιηθεί η θολούρα.
Τρέχω μέσ’ το πανηγύρι,
ακολουθώντας τη φυγή,
μεσ’ τα χρώματα, τα λόγια, τα ρούχα και τις πόζες,
ψάχνω κάτι απροσδιόριστο,
το οποίο καταλήγει να μετατραπεί στην γενική τους φόρμα,
με την αρχική ιδέα να σφυρηλατείται απ’την νέα επαγωγή.
Διατρέχω τις σιωπές, διατρέχω κάθε νήμα παρουσίας,
να μην αφαιρεθώ,
να μην το προσπεράσω καθώς περνώ ·
στο κάθε βήμα μου μια αόρατη πατημασιά
πάνω στην χιλιοπατημένη λάσπη,
ώστε να μην βρίσκω δείγμα που να υποδεικνύει, σε εμένα τον ίδιο,
το πέρασμά μου.
Ως φάντασμα ξεχνιέμαι,
αφήνομαι, ηρεμώ,
είναι πιο ήσυχα εδώ.
Χωράμε πάντα στις γωνίες που μας σπρώχνουν οι ημέρες,
δεν είναι παράλογο άλλωστε, εφόσον «ισορροπείς»,
ο τεμαχισμός ή η ανάπτυξή μας
μοιραία τάχα να αρμόζει στο σχήμα, στο μέγεθος
στην όποια ελπίδα.


Ѻρέστης

Photo by: Panagiotis Vikatos


 

 

 

 

 

 

 

©Ορέστης, Topicαπ 13/11/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: