Ο κυρ’ Γιάννης της διπλανής πόρτας.

Μεγάλος άνθρωπος
στην ψυχή,
στο μυαλό,
στην καρδιά.
Έβγαινε και περπατούσε
για ώρες,
κι ας μην μπορούσε,
μπορούσε.

Το μόνο κουράγιο,
να περπατάει.
Δεν του άρεσε μέσα,
δεν άντεχε.
«Αν δεν περπατήσω μια μέρα,
θα πεθάνω την ίδια στιγμή», έλεγε.
Κάποια μέρα,
δεν μπόρεσε να περπατήσει.
Δεν το άντεξε.
Βγήκε στο μπαλκόνι
και πέταξε,
για πάντα.
Αντίο, κυρ’ Γιάννη.


ℤiggy

Photography credits: Kerasia


 

 

 

 

 

 

©Ziggy, Topicαπ 16/12/18
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s