Το να είναι κανείς ευαίσθητος, στις μέρες μας θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα. Είμαστε όμως κι εμείς που συνειδητά παραμένουμε ευαίσθητοι και συναισθηματικοί μέχρι αηδίας. Ίσως όλοι να έχουμε πει πάνω σε μια έντονη κατάσταση «Μακάρι να ήμουν ένα αναίσθητο πλάσμα, να μην ένοιωθα και να μην καθόμουν τώρα να σκάω». Ξέρουμε, όμως, καλά πως φυσικά δε θέλουμε κάτι τέτοιο από τους εαυτούς μας, φυσικά και αν το καταφέρναμε δε θα ήμασταν εμείς, αλλά κάποιοι άλλοι.

Πολλές φορές, από άμυνα βάζουμε μπροστά το χιούμορ μας σε μια δύσκολη κατάσταση ή και ακόμα πολλές φορές δείχνουμε να βλέπουμε τα πράγματα αποστασιοποιημένα για να μην καταρρεύσουμε. Εκεί έρχονται λοιπόν κάτι άνθρωποι που νομίζουν ότι μας ξέρουν, και μας λένε με ύφος «Μα καλά, πώς γίνεται να είσαι τόσο αναίσθητος; Τίποτα δε σ’ αγγίζει πια;».

Το να κρύβω την ευαισθησία μου ήταν πάντα η αυτοπροστασία μου. Αφήνω στους περισσότερους ανθρώπους συνειδητά την εντύπωση πως δε με νοιάζει τίποτα. Λίγοι άνθρωποι στη ζωή μου μπορούν να δουν αυτή μου την κρυφή πλευρά. Ίσως εκείνοι που δε θα εκμεταλλευτούν καταστάσεις.

Όλοι εμείς που έχουμε αυτό το κοινό χαρακτηριστικό, ας μην αφήσουμε ποτέ κανέναν να μας το στερήσει. Λίγοι άνθρωποι να ξέρουν τις άμυνες μας και τα κουμπιά μας. Είπαμε να είμαστε όπως αισθανόμαστε, αλλά να προστατεύουμε και τους εαυτούς μας. Αν δεν το κάνουμε εμείς οι ίδιοι, κανένας δε θα το κάνει.


Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας

Photography credits: Panagiotis Vikatos


 

 

 

 

 

©Κοκκινόμαλλο Τέρας, Topicαπ 22/1/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: