Λευκωσία, μια πόλη για την οποία έχω γκρινιάξει πολλές φορές, μα ακόμα περισσότερες αγάπησα τις κρυμμένες της ομορφιές. Στα φοιτητικά μου χρόνια, μου δόθηκε ευκαιρία να τη γνωρίσω σαν την παλάμη μου και όχι μόνο να ξεχωρίσω διάφορα αγαπημένα στέκια, αλλά και να μάθω την πολύπαθη ιστορία της.

Υπάρχουν δύο αεροδρόμια στην (ελεύθερη) Κύπρο: της Λάρνακας και της Πάφου. Και στα δύο υπάρχουν λεωφορεία ειδικού πρακτορείου που πάνε κατευθείαν στη Λευκωσία, ενώ μετά με αστικό λεωφορείο μπορείς να πας στο κέντρο της πόλης.

Φιλική συμβουλή: μην πας το καλοκαίρι. Όχι μόνο πετυχαίνεις 40 βαθμούς για πλάκα, αλλά θες και μια ώρα τουλάχιστον για την κοντινότερη παραλία! Όλες οι υπόλοιπες εποχές είναι μια χαρά, ακόμα και το χειμώνα σπάνια θα πετύχεις μέσα στην πόλη θερμοκρασία κάτω από 5-10 βαθμούς.

Η Λευκωσία είναι μια πόλη με πολλά πρόσωπα και καθαρά κοσμοπολίτικη, αν και με έναν διαφορετικό αέρα από τις ελληνικές μεγάλες πόλεις. Τα μεγάλα και μοντέρνα κτίρια θα σας κάνουν να νιώσετε ότι βρίσκεστε πραγματικά… στην Ευρώπη, ενώ θα δείτε πολλά καταστήματα με ονόματα από το εξωτερικό που δεν έχουν φτάσει ακόμα στην Ελλάδα. Παρ’ όλα αυτά, το καινούριο στοιχείο σμίγει με το παλιό, κάτι που θα καταλάβετε όταν φτάσετε στην παλιά πόλη. Τα κτίρια που θα δείτε έχουν διάφορους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς, όσοι και οι λαοί που πέρασαν από το νησί.

Η πόλη κατακτήθηκε από πολλούς λαούς στη σειρά, στα χίλια χρόνια και βάλε που είναι η πρωτεύουσα της Κύπρου. Σήμερα, το βόρειο μέρος της πόλης (και του νησιού γενικά) βρίσκεται ακόμα υπό τουρκική κατοχή. Από το 2003 επιτρέπεται η μετακίνηση ανάμεσα στις δύο πλευρές, αν και φαίνεται ξεκάθαρα η έλλειψη ανάπτυξης στη βόρεια πλευρά. Έτσι και περάσεις τα φυλάκια, νιώθεις ότι ο κάποιος γύρισε το χρόνο πίσω.

Στην κεντρική οδό Λήδρας, αλλά και στον παράλληλο δρόμο της Ονασαγόρου θα βρείτε πολλά και διάφορα καταστήματα, εστιατόρια και καφετέριες για όλα τα γούστα, όπως και στην παλιά πόλη – αν και άλλου τύπου, πιο ατμοσφαιρικά. Αν κινηθείτε βόρεια των σταθμών λεωφορείου, δηλαδή αντίθετα από την κατεύθυνση της Λήδρας, θα δείτε τους δρόμους Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και Θεμιστοκλή  Προς τα ανατολικά, θα δείτε τα τείχη της πόλης και ένα ήσυχο, πιο μυστήριο πρόσωπο της Λευκωσίας που καταλήγει στα σύνορα και στο buffer zone.

Αν και δεν επιτρέπεται η φωτογράφηση του μέρους, οι εικόνες χαράχτηκαν στη μνήμη μου. Πίσω από τα ογκώδη βαρέλια και τα συρματοπλέγματα φαίνεται ξεκάθαρα ο χωματόδρομος και τα ερημωμένα σπίτια που δεν επιτρέπεται να κατοικηθούν πια… Όταν είδα μια πεσμένη καρέκλα και μια ομπρέλα σε μια βεράντα, που αν το καλοσκεφτείς έχουν μείνει ανέπαφα από τότε που έγινε η εισβολή, πάγωσαν για λίγο και εμένα και τον χρόνο.

Παρά την αδιόρατη μελαγχολία που εντείνεται αν πλησιάσεις εκείνες τις περιοχές, η Λευκωσία είναι ένα μέρος που αξίζει να επισκεφτείς διότι θα δεις τη διαχρονική γραφικότητα και την εξέλιξη λόγω της σημερινής εποχής να συνυπάρχουν. Θα διασκεδάσεις, αλλά κυρίως θα εντυπωσιαστείς με τη μελωδική και (κάποιες φορές) ακατανόητη κυπριακή διάλεκτο.

Όσο για τα μέρη που μπορείς να πας ανεξαρτήτως γούστου και budget, μείνετε συντονισμένοι για να μάθετε τα πέντε εγγυημένα πιο must στέκια, τα οποία προτείνει κάποια που έχει φάει την πόλη με το κουτάλι!


₭ΑΤΕΡΙΝÂ


 

 

 

 

 

 

 

 

©Κατερίνα, Topicαπ 25/1/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: