Μέσα σε καλά χέρια…

Μια βόλτα βράδυ στο κέντρο.  Αρκετό περπάτημα με λίγες στάσεις για τσιγάρο. Οι άνθρωποι κάπου διασκεδάζουν, άλλοι κοιμούνται. Πότε δε μπόρεσα να κοιμηθώ τις νύχτες. Επέλεξα να ζω τις ώρες που οι άλλοι κοιμούνται και να κοιμάμαι τις ώρες που οι άλλοι ζούν.

Η πολυκοσμία και η βαβούρα πάντα με τρόμαζαν. Δε μπόρεσα ποτέ να διαχειριστώ το γεγονός ότι πολλές φορές πρέπει και αυτό να το υποστώ. Δε θα με χαρακτήριζα «μισάνθρωπο» σε καμία περίπτωση, απλά ας πούμε ότι κάνω επιλογές.

Πάντα με θύμωναν εκείνοι που δε σέβονται τα όρια που έβαζα, που έρχονται απροειδοποίητα στο σπίτι μου, που απαιτούν να βγω έξω μαζί τους ακόμα και όταν θέλω όσο τίποτα να μείνω μέσα μόνη μου.

Υπάρχουν όμως και κάτι στιγμές που ενώ δε θέλουμε πραγματικά να δούμε κανέναν, η σκέψη μιας αγκαλιάς κάπως μας χαλαρώνει. Θα κλείσουμε τα μάτια μας και θα σκεφτούμε πράγματα που μας ηρεμούν. Ίσως έτσι μας πάρει ο ύπνος και ίσως γλυκάνει κάπως το μέσα μας.

Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς ένα χάδι, μία αγκαλιά μπορούν να μας αλλάξουν όλη τη διάθεση. Ακούγεται αρκετά τρομακτικό, είναι όμως υπέροχο. Εκεί είναι και η δύναμη των συναισθημάτων. Εκεί που απλά θες να μείνεις όλη μέρα κάτω από το πάπλωμα βλέποντας σειρές και τρώγοντας σαν βόδι χωρίς να δεις να ακούσεις άνθρωπο ξαφνικά και μόνο η σκέψη μιας αγκαλιάς -συγκεκριμένης- να σου αλλάζει τελείως τη διάθεση. Όταν η σκέψη γίνει πράξη εκεί τα πράγματα γίνονται πολύ πιο όμορφα.


Ḱοκκινόμαλλο Ṱέρας

Photography credits: Kerasia


 

 

 

 

 

 

©Κοκκινόμαλλο Τέρας, Topicαπ 5/2/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s