Κάτι πονάει. Κάτι πάντα πονάει.
Λες ότι είσαι καλά και το εννοείς. Θέλεις να το εννοείς.
Όμως κάτι πονάει. Κάτι πάντα πονάει.
Και προσπαθείς να το σταματήσεις. Παλεύεις καθημερινά για να το κάνεις να μην πονάει πια.
Αλλά συνέχεια κάτι γίνεται και δεν τα καταφέρνεις και έρχονται τα βράδια και καπνίζεις σα να μην υπάρχει αύριο με ένα μολύβι, ένα παλιό τετράδιο, και ένα παράπονο που θες να βγάλεις από μέσα σου, μα δεν μπορείς να του δώσεις μορφή ( ή τουλάχιστον στοίχους).

Κοιτάς την ώρα και είναι χαράματα – πάλι – και ξέρεις πως αν κάτσεις λίγο ακόμα θα δεις τον ήλιο να ανατέλλει. Μα εσύ δεν ήσουν ποτέ άνθρωπος που πίστευε στην ανατολή, μα μόνο στη δύση. Πάντα στη δύση. Και έτσι βάζεις κάτω το μολύβι και κοιτάς για μια φορά ακόμα το άδειο σου τετράδιο και το γεμάτο σου τασάκι. Και πας για ύπνο με την ίδια σκέψη που είχες εχθές, την ίδια σκέψη που θα έχεις και αύριο.

Ο πόνος νίκησε πάλι.

Και περνάνε οι μέρες σου και είναι άδειες, και ίδιες αλλά με κάποιο τρόπο γεμάτες και απίστευτα διαφορετικές. Σε τέτοιο βαθμό που το επόμενο βράδυ σε βρίσκει ακριβώς στη ίδια θέση, με την ίδια παρέα και την ίδια σκέψη.

Ο πόνος νίκησε πάλι.

Και θα συνεχίσει να νικάει. Και σήμερα, και αύριο και σε μια βδομάδα, και σε ένα χρόνο, και για όσο ακόμα ζεις. Και γιατί θα γίνει αυτό; Γιατί θα το αφήσεις. Εσύ. Ναι, εσύ.
Εσύ που κάθε βράδυ υποφέρεις και κάθε πρωί χαμογελάς. Εσύ που έψαξες όλη σου τη ζωή ανθρώπους να σε νιώσουν και δεν βρήκες ούτε έναν. Εσύ που έχεις ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν, όμως δεν σε ξέρουν και επί τω πλείστον δεν σε καταλαβαίνουν.
Εσύ που έχεις δώσει όρκο σιωπής για όλα αυτά που σε διαλύουν και δεν τα μαρτυράς ούτε σε σένα τον ίδιο. Ναι, εσύ που κάθε μέρα δύεις λίγο περισσότερο για να ανατέλλουν άλλοι.

Εσένα σε νικάει ο πόνος και θα συνεχίσει να σε νικάει.

Γιατί δεν είναι δικός σου… αλλά τον ζεις σαν να ήταν. Ίσως και περισσότερο. Γιατί αυτό είσαι. Γιατί έτσι έμαθες. Και γιατί μετά από τόσα χρόνια που έμεινε μέσα σου τον έκανες κτήμα σου. Και ποτέ σου δεν παράτησες κάτι που θεωρούσες δικό σου. Ακόμη και αν το να το κράταγες σήμαινε θάνατο. Ακόμη και αν σήμαινε πόνο. Ίσως κυρίως τότε. Πάντα είχες μια τάση αυτοκαταστροφής και μια εμμονή με την τοξικότητα, μάλλον επειδή δεν την είχες ποτέ σου. Και πάντα ήθελες αυτά που δεν είχες ζήσει ακόμα. Πάντα ήσουν βιαστικός. Πάντα ήσουν των άκρων. Σκεφτόσουν περισσότερο από τον κανονικό άνθρωπο. Χιλιάδες σενάρια και εναλλακτικές έτρεχαν όλη μέρα, κάθε μέρα μέσα στο μυαλό σου με ταχύτητα φωτός.

Ερευνούσες το κάθε τι που γινόταν με απόλυτη προσήλωση και συχνά κρινόσουν γιαυτό. Μα εσένα δεν σε ένοιαζε, γιατί εσύ ήξερες τι έκανες, ήξερες τι ήθελες. Έψαχνες την ουσία. Πέρασες τόσα χρόνια ψάχνοντας για κάτι που το είχες ήδη. Μέσα σου. Την ουσία την είχες μέσα σου, μα δεν μπόρεσες ποτέ να τη βρεις και δεν θα μπορέσεις. Γιατί τώρα είναι αργά. Τώρα τη μοίρασες, όπως μοίρασες και την χαρά σου, όπως μοίρασες και την ψυχή σου.

Απλόχερα και από αγάπη.

Αυτό λες σε όποιον έρχεται να σου ζητήσει τον λόγο και να σε κρίνει. Σκύβεις το βλέμμα, ζητάς συγγνώμη, και λες πως όλα – όλα – τα έκανες από αγάπη. Αυτή η αγάπη σου σε διέλυσε όμως, τελικά. Ζήταγες τοξικότητα αλλά τώρα που την έχεις δεν σου αρέσει. Γιατί πάντα φανταζόσουν πως θα ήσουν τοξική για τους άλλους ή τουλάχιστον οι άλλοι για σένα. Ποτέ σου όμως δεν σκέφτηκες πως θα μπορούσες να γίνεις εσύ τοξική για τον εαυτό σου. Τώρα όμως έγινες και πλέον είναι μονόδρομος.

Μαύρη ψυχή. Με αυτό έμεινες.

Μια μαύρη ψυχή, ένα γεμάτο τασάκι και ένα τετράδιο που πλέον έχει δύο γεμάτες σελίδες. Και τώρα πήγαινε για ύπνο γιατί σε λίγο ο ήλιος θα ανατείλει και πια δεν αντέχεις το φως. Και μην αγχώνεσαι και αύριο εδώ θα είσαι. Τίποτα το καινούριο.
«Όλα ρόδινα για σένα» , όπως λέει και η μαμά σου.
Και μην ανησυχείς,
Ο πόνος τους σε νίκησε πάλι.


ℬασιλική

Photography credits: Despina Niki


 

 

 

 

 

 

 

©Βασιλική, Topicαπ 7/2/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: