Μεγαλώνοντας μέσα στις δύο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα η λέξη πόλεμος ηχεί γνώριμα στα αυτιά μου. Συχνά έχω ακούσει για πολέμους που συμβαίνουν σε περιοχές αρκετά μακριά από εμένα, έχω πληροφορηθεί για την εξέλιξη τους, έχω δει εικόνες νεκρών σωμάτων και έχω συγκινηθεί με ιστορίες παιδιών που έχουν χάσει τις οικογένειές τους.

Όλα αυτά φαίνονται τόσο γνώριμα, αλλά ταυτόχρονα είναι και τόσο άγνωστα. Με την έλευση της φωτογραφίας και του βίντεο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για την κάλυψη της ειδησεογραφίας τους αλλά και την ενίσχυση της εγκυρότητάς τους κάθε γεγονός μας είναι πλέον γνωστό, από όποιο μέρος του πλανήτη κι αν προέρχεται. Όσο οδυνηρό, βάναυσο, αποκρουστικό, λυπηρό, βίαιο κι αν είναι το γεγονός έρχεται κοντά μας. Κατακλυζόμαστε καθημερινά από εικόνες τέτοιων γεγονότων με αποτέλεσμα να συνηθίζουμε τη θέαση τους και να ενστερνιζόμαστε παραπλανητικά το περιεχόμενο τους.

Ωστόσο, οι εικόνες πολέμου με νεκρά διαμελισμένα σώματα, θλιμμένα παιδιά, κατακρεουργημένες οικογένειες μας δίνουν ένα μέρος της αλήθειας. Η εικόνα μας προσφέρει μία οπτική αλήθεια αφήνοντας εκτός όλες τις άλλες μας αισθήσεις. Μέσα από μία εικόνα δε μπορούμε να μυρίσουμε τα νεκρό, αποστεωμένο, σαπισμένο σώμα που κείτεται στο χώμα. Μέσα από μία εικόνα δε μπορούμε να ακούσουμε τους πυροβολισμούς και τις βόμβες που γεμίζουν το παρασκήνιο, ούτε τις τρομαγμένες κραυγές χιλιάδων ανθρώπων που αγωνίζονται για τη ζωή τους. Μέσα από μία εικόνα δε μπορούμε να αγγίξουμε το βαρύ σιδερένιο όπλο, το ποτισμένο με αίμα χώμα ή το μουχλιασμένο ξερό κομμάτι ψωμί. Μέσα από μία εικόνα, λοιπόν, δεν μπορούμε να νιώσουμε την φρικαλεότητα ενός πολέμου, δε μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τον πόνο και τον τρόμο που προκαλεί, δε μπορούμε ούτε στο ελάχιστο να αισθανθούμε όσα αυτοί οι άνθρωποι ζουν.

Η φωτογραφία μάς προσφέρει μία ωραιοποιημένη αλήθεια. Μία αλήθεια που μας βολεύει, αλλά και δε μας επιτρέπει να επεκταθούμε περεταίρω. Μας προσφέρει την αλήθεια του φωτογράφου, από τη δική του οπτική γωνία, μέσα από τα δικά του μάτια. Τη αλήθεια του κλικ στο συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, αγνοώντας τι έγινε πριν, μετά, δίπλα, παραπέρα.

«Οι φωτογραφίες είναι το πιο ισχυρό όπλο στον κόσμο. Οι άνθρωποι τις πιστεύουν, αλλά οι φωτογράφοι συχνά ψεύδονται, έστω και χωρίς δόλο. Οι φωτογραφίες λένε συχνά τη μισή αλήθεια».

– Eddie Adams, πολεμικός ανταποκριτής και φωτογράφος.


ℇstella

H φωτογραφία ανήκει στον Junku Nishimura


 

 

 

 

 

 

 

©Estella, Topicαπ 17/2/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: