Γράφω πάλι. Μόνο έτσι ανακουφίζονται οι σκέψεις μου (κάποιες φορές τουλάχιστον). Τι θα ήμασταν χωρίς τις αναμνήσεις μας; Νομίζω απλά άβουλα όντα. Βασικά, πιστεύω δεν θα μπορούσαμε καν να επιβιώσουμε. Χωρίς τις σκέψεις; Πάλι το ίδιο. Είναι αυτό που μας κάνει να ξεχωρίζουμε ή να εξελισσόμαστε, αν θέλετε. Προσπαθώ να μη σκέφτομαι «άσχημα», αλλά κάποιες φορές δεν μπορώ. Απλά συμβαίνει. Και αν βάλεις μια δόση από «αναμνήσεις» σε αυτές, τη γαμήσαμε -και όποια άλλη χυδαιότητα μπορείς να φανταστείς.

Τι ευαίσθητο που είναι και αυτό το μυαλό μας… Μερικές φορές νομίζω δεν έχω μυαλό. Γελάω με τις χαζομάρες μου. Άραγε οι κακές σκέψεις με κάνουν κακό άνθρωπο ή μόνο οι κακές πράξεις; Αν όλη μου τη ζωή δείχνω ότι είμαι άνθρωπος ακέραιος, με αρχές, να είμαι καλός ,να μιλάω όμορφα, να βοηθάω όπου μπορώ, αλλά έχω κακές σκέψεις στο μυαλό μου, αυτό με κάνει κακό, ψεύτη, υποκριτή; Η γραμμή έχει αρχίσει και θολώνει.


Ο φιλικός σας γείτονας

Photography credits: Λούνα


 

 

 

 

©TopicU, Topicαπ 20/2/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: