{ πρόσφυγας: αυτός που αναγκαστικά εγκαταλείπει τον τόπο διαμονής και κατοικίας του- και για διάφορους λόγους προσφεύγει σε κάποια διαφορετική χώρα }

Πανελλήνια μέρα προσφύγων σήμερα, 5 Απριλίου. Η Ελλάδα σήμερα λοιπόν τιμά τους ανθρώπους αυτούς που έχουν εγκατασταθεί στη χώρα, τους ανθρώπους που προσέφυγαν στην Ελλάδα.

Ξέρεις για ποιους λέω, έτσι δεν είναι; Αυτούς στους οποίους δεν θα δώσεις καμία εργατική θέση στη μικρή σου επιχείρηση, γιατί οι πελάτες σου έχουν μέσα στο αίμα τους τον ρατσισμό- κι εσύ μαζί μ’ αυτούς. Λέω γι’ αυτούς τους ανθρώπους με το διαφορετικό χρώμα και τη σπαστή προφορά. Που κάθονται απογεύματα ολόκληρα να μάθουν τη γλώσσα σου -με σοκαριστική ευλάβεια- μόνο και μόνο για να τους ακυρώσεις την προσπάθεια με ένα περιφρονητικό νεύμα όταν θα σου ζητήσουν βοήθεια.

Τη βοήθειά σου, αυτό θέλουν, φίλε Έλληνα. Να τους βοηθήσεις να κάνουν μια αξιοπρεπή ζωή. Ούτε τις δουλειές, ούτε τη δόξα, ούτε τις γυναίκες, ούτε τον Χριστό ήρθαν να σου κλέψουν -ούτε τίποτα. Δεν επέλεξαν καν να έρθουν εδώ, δεν επέλεξαν καν να ζήσουν με την ξινισμένη μούρη σου και το δάκτυλό σου να τους δείχνει με κάθε ευκαιρία. Εννοείται πως για κάθε κακό που μας έλαχε σε αυτή τη χώρα το φρόνιμο είναι να κατηγορηθούν οι ξένοι, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, οι «παράνομοι» που εισέβαλαν στα εδάφη μας, οι αιτούντες άσυλο, οι Αλβανοί, οι Ρώσοι, οι Βούλγαροι, οι Πακιστανοί, οι Αφγανοί… δεν τελειώνει η λίστα, έτσι δεν είναι;

5 Απριλίου τιμάμε τους πρόσφυγες, έτσι λέμε. Τι γίνεται όμως όλες τις υπόλοιπες μέρες; Τι γίνεται όταν τους βλέπουμε στους δρόμους να πεινάνε και να υποφέρουν; Τι γίνεται όταν αναγκάζονται να ζουν σε καταλήψεις και ετοιμόρροπα κτήρια; Τι γίνεται όταν κανένα σχολείο δεν δέχεται τα παιδιά τους, τα μάτια των οποίων είναι γεμάτα όνειρα κι ελπίδες, επειδή κανένας γονιός δεν θέλει το ελληνόπουλό του να συναναστρέφεται με ξένα παιδιά; Τι γίνεται τότε; Τους τιμάμε;

Για τα μάτια μου κανένας άνθρωπος δεν είναι παράνομος, κανένας άνθρωπος δεν χαρακτηρίζεται μέσω του τόπου προέλευσής του και κανένας άνθρωπος δεν αξίζει την αντιμετώπιση που έχει ο μέσος Έλληνας απέναντι στους πρόσφυγες. 5 Απριλίου σήμερα, πανελλήνια μέρα προσφύγων. 6 Απριλίου αύριο, άλλη μια μέρα που οι πρόσφυγες θα είναι ακόμα εδώ κι εσύ δεν θα κάνεις τίποτα για να βοηθήσεις. Τι λες; Μήπως ήρθε ο καιρός να ενεργοποιηθείς κι αντί να συνεχίσεις να δείχνεις με το χέρι αυτούς τους ανθρώπους, να τους δώσεις το χέρι και να τους βοηθήσεις να σταθούν όρθιοι;

Σύνδεσμοι και προτάσεις δράσεων, πρωτοβουλιών και οργανισμών:

After School-Κοινωνικό Φροντιστήριο

Lifo- 11 Τρόποι για να βοηθήσεις τους πρόσφυγες

Γίνε εθελοντής στη Μετάδραση

Solidarity Now-Δωρεές

Προγράμματα Praksis


₦ικήτα

Photography credits: Λούνα


 

 

 

 

 

 

©Νικήτα, Topicαπ 5/4/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: