Μεσ’ στο σπίτι τυλιγμένος από σκέψεις και ευθύνες, αγανακτισμένος από το γεγονός ότι σκέφτεται να πέσει πάλι. Πάλι θα γυρίσει 6 το πρωί και θα ψάχνει το σπίτι του. Πάλι θα χάσει το μυαλό του όπου μπορεί με ανθρώπους που τον νοιάζονται, τον αποδέχονται, χωρίς όμως να ξέρουν τι συμβαίνει. Ίσως τον «χτύπησε» η ηλικία, ίσως έχασε πολλά και δεν μπορεί να σηκωθεί ακόμα.

Ενδεχομένως να μην ξέρει ούτε και αυτός τι πρέπει να κάνει αλλά τι πειράζει; Δική του είναι ζωή. Μόνο που κανείς δεν σου δείχνει πώς να ζεις με την σκέψη σου αρμονικά. Δεν έχουν σταματήσει να του λένε για το πόσο πίσω βρίσκεται με κάθε αφορμή, λες και αγνοούν εσκεμμένα την πιθανότητα να μην θέλει να τους φτάσει. Ξέρεις, το να βρίσκεσαι πίσω έχει μεγάλες ευθύνες και τύψεις. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει κάτι!

Βέβαια θα μπορούσαμε να κρίνουμε προσπαθώντας να βοηθήσουμε τον δέκτη της κριτικής. Ίσως έτσι καταλάβει περισσότερα πράγματα, αυτός δεν είναι ο στόχος μας; Δυστυχώς για μια μικρή μερίδα ανθρώπων ισχύει αυτό. Οι περισσότεροι προσπαθούν να κερδίσουν πράγματα από αυτήν την σύγκριση, ενώ είναι αδύνατον αυτό. Το μόνο που μπορεί να αποκομίσει ο «παραγωγός» της κριτικής είναι εμπειρία για την επόμενη. Τα υπόλοιπα αποτελέσματα νομίζω δεν βοηθούν πραγματικά κανέναν αλλά, αντίθετα, θα μεγεθύνουν το πρόβλημα του εγωισμού, καθώς και τη λογική του να εξελιχθώ μόνος και συγχρόνως να μην με απασχολούν οι συνθήκες και ο περίγυρος μου. Βέβαια, όπως γνωρίζουμε όλοι, είναι πρακτικά αδύνατον, επειδή τα πάντα δυνητικά μας επηρεάζουν. Οπότε το να αδιαφορούμε για τις συνθήκες είναι στρουθοκαμηλισμός.

Έχουμε το κάθε δικαίωμα να το κάνουμε, όμως, διότι η επιλογή είναι η «εγγύηση» για το συμβόλαιο της ελεύθερης βούλησης. Αυτό είναι το μεγαλύτερο αγαθό μας και πρέπει να το προστατεύσουμε από κάθε εξωγενή παράγοντα που συνήθως θέλει να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και να μας πάει στην «φυλακή της αμφιβολίας».

Ως 20 χρόνια φυλακισμένος στην συγκεκριμένη κατάσταση, έχω να πω το εξής: Η αμφιβολία είναι «το νερό» της ανασφάλειας. Οπότε αν θες να πάρεις απολυτήριο από την φυλακή σου πρέπει να ξεβολευτείς, να πάρεις σκεπτόμενα ρίσκα. Ως τότε, έλα, ήρθε η ώρα να πάμε στο προαύλιο μας να πάρουμε αέρα…


₭όλιας

Photography credits: Λούνα


 

 

 

 

 

©Κόλιας, Topicαπ 17/4/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: