5/8/2018 – Ορμητικά στην επιφάνεια.

Ο αέρας μπλέκει τα μαλλιά μου και τα οδηγεί στα μάτια μου.
Το στιβαρό ξύλινο τραπέζι άψογα στηρίζει τα δύο υψωμένα πόδια μου.
Το αχνό φως μιας μοναδικής λάμπας οριακά επαρκεί για να διαβάζω.
Ο ήχος του κύματος σαν άλλο εκκρεμές συγχρονίζει την διάθεσή μου και το σκοτάδι
που ενώνει τη θάλασσα με την απέναντι στεριά συνθλίβει τις ελπίδες μου.
Η κενή καρέκλα δίπλα μου υπενθύμιση ενός άλλου παρελθόντος, ίσως και μέλλοντος που πνίγηκε στην ανήσυχη θάλασσα.
Προσωπεία περίτεχνα δομημένα ώστε να κρύψουν τον πόνο.
Αέρας γεμάτος από δάκρυα που φοβόμαστε να χύσουμε.
Το κύμα καλύπτει τις κραυγές που φοβόμαστε να αρθρώσουμε.
Το μαύρο της θάλασσας κουκουλώνει τον φωτεινό ορίζοντα που φοβόμαστε να διακρίνουμε.
Η ζωή χωρίς εσένα βυθισμένη στην ανείπωτη ματαιότητα του κύματος· μας έλκει ο βυθός μόνο για να αφεθούμε ορμητικότερα στην επιφάνεια


Σίσυφος

Photography credits: Kerasia Mp


 

 

 

 

 

 

 

 

©Σίσυφος, Topicap 16/5/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s