Η μυρωδιά μου. | #Topic_Week

Έχοντας πάνω μου την οσμή της
Διαφέρω από τον έξω κόσμο
Κλεισμένος μες στην τρύπα μου μα θέλω να βγω έξω
Μπας και καταφέρω να μιλήσω με κάποιον άλλο.

Μυρίζω καμένο κρεμμύδι και χλωρό απήγανο
Με απεχθάνονται, ενώ τους αγαπάω
Έχω να δω χρόνια το φως γιατί φοβάμαι
Ίσως η μυρωδιά της απαισιοδοξίας μου να αρέσει σε κάποιον.
Περπατώντας στα σοκάκια μου
Έπεσε στην μύτη μου η καλύτερη μυρωδιά
Είχα αιώνες να την μυρίσω και πάω προς αυτήν
Έστω και αργοπορημένος, ίσως ξεφορτωθώ τη δική μου.

Απίστευτο!
Βρήκα ένα νέο! Πώς μου ξέφευγε;
Από ‘κει έρχεται και η μυρωδιά της αισιοδοξίας
Την τελευταία φορά που τη μύρισα, υπήρχα σαν ιδέα μόνο
Τελικά είναι μόνιμη η δικιά μου. Ίσως καλύτερα, ας είμαι μοναδικός.

ΥΓ: Αν το πρώτο πρόσωπο ήταν η σκέψη μας τότε η ανασφάλεια είναι ο διευθυντής της φυλακής όπου διαμένει η σκέψη.


₭όλιας

Photography credits: Mary Zacharaki


 

 

 

 

 

 

 

©Κόλιας, Topicap 22/5/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s