Μόνο εγώ.

Σε θυμάμαι να γελάς, και να κλαις.
Με θυμάσαι να δίνομαι και να χάνομαι.

Μας θυμάμαι μαζί ενώ να μας ονειρευόμουν χώρια.

Πέρασες χρόνια στη σκιά των άλλων.
Πέρασα χρόνια στη σκιά του εαυτού μου.

Περάσαμε μήνες κοιτώντας άσπρα ταβάνια και ποθώντας ξύλινες κάσες.

Έμαθες να ελέγχεις τους άλλους από επιλογή.
Έμαθα να ελέγχω τους άλλους από ανάγκη.

Μάθαμε στο κενό γιατί μόνο εκεί μπορούσαμε να χωρέσουμε.

Έχασες πολλά και σταμάτησες.
Έχασα τα πάντα και ακόμα προσπαθώ.

Χάσαμε μέρες στις λανθασμένες μεταφράσεις.

Σηκώθηκες ένα πρωί και αποφάσισες να ξαναμπείς στη ζωή μου.
Σηκώθηκα ένα βράδυ και κατέληξα πως δεν σε θέλω πια σ’ αυτή.

Σηκωθήκαμε από το ίδιο όνειρο, απλά μπήκαμε σε διαφορετικές πραγματικότητες.

Με διέλυες λίγο λίγο κάθε μέρα.
Σε διέλυσα μια φορά, την τελευταία.

Διαλυθήκαμε για όλους τους άλλους, είπα να διαλυθούμε μια και για εμάς.

Θα έλεγα συγγνώμη αν πίστευα ότι θα άλλαζε κάτι.
Θα δεχόμουν τη συγνώμη σου, αν ήξερα να συγχωρώ.

Βλέπεις; Δεν φταις εσύ στην τελική.
Μόνο εγώ.


ℬασιλική

Photography credits: Mary Zacharaki


 

 

 

 

©Βασιλική, Topicap 6/6/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s