Θερινή ραστώνη.

Πριν προλάβουν τα μαλλιά μου να στεγνώσουν
από το δροσερό θαλασσινό νερό
με την αλμύρα στα χείλη μου
και τις ανησυχίες βυθισμένες στην αμμουδιά
σιωπηλός αντικρύζω
τον ήλιο να κρύβεται πίσω από τα ασυγκίνητα βουνά.

Το φως εγκαταλείπει την θάλασσα
την παρηγορούν οι σκιές
και το φως του φεγγαριού χαράζει δρόμο
απευθείας από την θάλασσα
με προορισμό τον ουρανό.

Πόσοι ερωτευμένοι άραγε να κολύμπησαν
με μόνη πυξίδα το φεγγαρόφως
πεπεισμένοι ότι έτσι
δεν πρόκειται ποτέ τους να χαθούν;

Πόσα δάκρυα σκούπισε το κύμα
μεταμφιέζοντας την θλίψη σε ανεμελιά
παρασέρνοντας μας να κολυμπήσουμε
πέρα από τον βάλτο;

Πόσοι φόβοι πνίγηκαν στο κρασί
από φίλους ορκισμένους
να μην μείνουμε ποτέ νηφάλιοι
ή μόνοι;

Πόσα σημάδια του χειμώνα
χαραγμένα στο χλωμό μας δέρμα
έσβησε μαυρίζοντας ο ήλιος
για να μας αναγεννήσει;

Πόσες έγνοιες άραγε να έδυσαν
μαζί με τον ματωμένο ήλιο
για να λάμψει μαζί με το φεγγάρι
το αγνό φως που ως τότε κρύβαμε;

Το μελάνι αραιώνεται με αλκοόλ και θάλασσα
οι στίχοι αναδύονται άκοπα από τον ωκεανό
και ο απαλός αέρας μας αγκαλιάζει τα βράδια
πείθοντας και τους πιο ψυχρούς
ότι μπορούν επιτέλους να ζεσταθούν.


Σίσυφος

Photography credits: Mariza Nanou


 

 

 

 

 

 

 

 

©Σίσυφος, Topicap 20/6/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s