Είναι Πέμπτη.

Είναι Πέμπτη.
Τα σύννεφα κρύβουν τον ήλιο και εγώ κρύβω τον εαυτό μου από τον καθρέφτη.
Η φωνή μέσα μου γνωρίζει, έτσι την αποφεύγω. Οι γύρω μου αρχίζουν να υποθέτουν, έτσι αρχίζω να αποφεύγω και εκείνους.
Είναι Πέμπτη.
Το μολύβι έσπασε στο τετράδιο και εγώ έσπασα στο πάτωμα.
Το σπίτι μου με κλείνει, έτσι κλείνομαι μέσα του. Οι τοίχοι μου με κρύβουν, έτσι κρύβομαι πίσω τους.
Είναι Πέμπτη.
Γράφω όλα τα κείμενα σε τρίτο πρόσωπο μήπως και ξεχάσω τους λόγους που τα σκέφτομαι σε πρώτο.
Το πρωί έγινε η διάγνωση και το δωμάτιο άρχισε να γυρίζει. Το βράδυ έδωσα την παράσταση και το κοινό μου την στηρίζει.
Είναι Πέμπτη.
Κουράστηκα να θυμίζω στον εαυτό μου γιατί πρέπει η τελεία στον αριστερό μου καρπό να μείνει άνω.
Το θέμα μου με το ύψος δεν ήταν ποτέ ο φόβος της απόστασης. Το θέμα μου με το ύψος ήταν ανέκαθεν ο πειρασμός της πτώσης.


Βασιλική

Photography credits: Eleni Karagianni


 

 

 

 

 

©Βασιλική, Topicap 18/7/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s