Μουτζουρωμένες λάμψεις.

Το κρεβάτι μου ατσαλάκωτο
μαρτυρά μια κάποια έλλειψη στο πλάι μου
όπως το σεντόνι που τυλίγομαι
υποκαθιστά άλλες απούσες πτυχές.

Οι λέξεις αδυνατούν να σηκώσουν
το βάρος της όψης μου το πρωί
μα στο λεπτό επαναφέρουν
με δυο στιχάκια ανώδυνα
τις όποιες ελπίδες μου για συντροφιά
στα πιο δυσθεώρητα ύψη.

Λέξεις αντί για φιλιά
μελάνι αντί για δάκρυα
η Ποίηση δεν είναι παρά μια υπόκρουση
στον εκκωφαντικό κρότο της ρουτίνας
αντί να υμνεί
υμνείται
για να ξεπροβάλλει κάθε φορά
ακόμα πιο λυτρωτική.

Στο νου αντί για πρόσωπα
φωτίζονται στίχοι·
εκθαμβωτικό το φως της αλαζονείας
για καιρό μου εμφάνιζε
στο βυθό του απύθμενού μου ωκεανού
θησαυρούς που ακόμα δεν έχω θάψει
κρύβοντάς μου επιδέξια
όσους φοβάμαι να θρηνήσω.

Αμαθής λοιπόν βουτάω
σε βάθος που με εκπλήσσει
μα ποτέ δεν κρύβει
την ασφαλή επιφάνεια,
ανασύρω θησαυρούς
μουτζουρωμένους από μελάνι
μα πανέμορφους
αφού αντανακλούν εμένα.

Πόσο πιο όμορφο θέαμα
το τσαλακωμένο μου κρεβάτι
και το μελάνι θαμπό
ανίκανο να λάμψει
πάνω από τα μάτια της.


Σίσυφος

Photography credits: Nikos Tsip


 

 

 

 

 

 

©Σίσυφος, Topicap 25/7/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s