Απόσταση μιας αγκαλιάς.

Πόσα φιλιά δόθηκαν νοητά
πριν παραδοθούμε
στο γνώριμα μοναχικό κρεβάτι
μεθυσμένοι από χείλη βουτηγμένα
στην απύθμενη χύτρα του ανέφικτου.
Πόσα βουνά βρήκαμε
να ανεβούμε πεισματικά
με προσγειωμένη την ελπίδα
ότι η κορυφή τους
θα βυθίσει στο αόρατο
τις επιθυμίες που πατούν στο χώμα.

Σε πόσα πουκάμισα βουλιάζουμε
ανήμποροι να καλύψουμε
τις πλάτες που μας στήριξαν…
σαν άλλος Άτλας υποχωρούμε
στο βάρος του δίχως δεκανίκια κόσμου.
Η απόσταση από το εφικτό
όσο τα μάτια που δείλιασα να κοιτάξω
μόνο για να με αντικρύσουν στον ύπνο
και καθρεπτίσουν πόσο κοντά έφτασα
να γεμίσω το σεντόνι
που κάθε πρωί αντικρύζω κενό.


Σίσυφος

Photography credits: Kornilia H.


 

 

 

 

 

 

 

 

© Σίσυφος, Topicap 9/8/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s