Άγραφα σοκάκια.

Πάντοτε έβρισκα ελκυστικά
τα τσιγάρα που δεν κάπνισα,
τα χείλη που δεν φίλησα,
τους ανθρώπους που δεν γνώρισα.

Περίεργο.

Ποτέ μου δεν έκλαψα
για στίχους που δεν έγραψα,
λέξεις που δεν ζύγισα,
χαρτιά πασαλειμμένα,
καταδικασμένα στην αφάνεια.

Ευτυχώς.

Ίσως έτσι ακόμα αναγνωρίζω
τα σοκάκια που δεν θα περπατήσω,
τις γάμπες που δεν θα βλέπω το πρωί,
το ξένο καπνό γύρω μου
που πάντα θα διαφεύγει
από τα δειλά μου πνευμόνια.

Πόσο άραγε μελάνι θα χύσω
μόνο για να δω
τους στίχους που δεν έγραψα
να με χαιρετάνε
σε κάθε γωνιά της ζωής
που δεν έζησα…


Σίσυφος

Photography credits: Panos Kimpou


 

 

 

 

 

©Σίσυφος, Topicap 5/9/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s