Ίσως το πολύτιμο μας αγαθό, που δε φαίνεται, δε μετριέται, δεν μοιάζει με κανενός άλλου και είναι όμορφο σε όλες του τις εκφάνσεις:
Τα συναισθήματα μας.
Κι όμως, γιατί τα αντιπαλεύουμε; Γιατί προσπαθούμε να τα καταπνίξουμε; Γιατί ορισμένες φορές ευχόμαστε να μην υπάρχουν; Και γιατί προσπαθούμε να τα εντάξουμε σε κανόνες;

Ναι, όταν νιώθεις ένα «αρνητικό» συναίσθημα, όπως λύπη, θυμό, φόβο ή οτιδήποτε άλλο που δεν σε κάνει να νιώθεις καλά, συνήθως εύχεσαι να μην το ένιωθες. Εύχεσαι να μην ήταν εκεί ή πιστεύεις ότι δεν έπρεπε να βρίσκεται εκεί. Κι όμως, έπρεπε να το νιώσεις και βρίσκεται ακριβώς εκεί που πρέπει. Ποτέ μη λογοκρίνεις τα αισθήματά σου. Ποτέ μην τα βάζεις με τον εαυτό σου που μπορείς και νιώθεις. Υπάρχει λόγος που φοβάσαι, που λυπάσαι, που αγχώνεσαι, που θυμώνεις…

Ποιος είναι αυτός ο λόγος; Κάθε συναίσθημα που έχεις σου μιλάει. Τι προσπαθεί να σου πει; Αν το αγνοήσεις ή το κάνεις πέρα αντί να σκύψεις πάνω του, να το αποδεχτείς και να το ακούσεις, θα σε τρώει από μέσα. Γιατί το συναίσθημα κανείς ποτέ δεν κατάφερε να το σιγήσει. Για όποιον προσπάθησε, σταδιακά έγινε χείμαρρος και τον έπνιξε.

Μην αφήνεις να σε πνίξει κανένας χείμαρρος συναισθημάτων. Μάθε να κολυμπάς και τότε θα απολαύσεις αυτό το υπέροχο δώρο. Τότε θα καταλάβεις ότι δε γίνεται να υπάρξουμε χωρίς να νιώθουμε, αλλά και να γινόταν, δε θα είχε κανένα νόημα!


₭ΑΤΕΡΙΝÂ

Photography credits: Λούνα


 

 

 

 

©Κατερίνα, Topicap 6/9/19

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: