Πατρικό «συμπλήρωμα».

Τέσσερις λέξεις σε μια φράση σου
[θα φύγω μια μέρα]
Αποκάλυψαν τον τρόμο στα μάτια μου
Έχω την δικιά σου ευθύνη τώρα
και ας λεν’ παλαβομάρες οι άλλοι
Το βάρος της απόδειξης είναι ασήκωτο
Όμως δεν συγκρίνεται με το βάρος μνήμης σου.

Αν ακόμα σε σιχτιρίζω
άσε με
Έτσι μου έμαθες να σε αγαπάω
Ακόμα και οι άλλες συνδέσεις μου
Έχουν εσένα επίκεντρο
Διότι εσένα θέλω να φτάσω και ας είσαι στο πάτωμα
Τη δύναμη σου θέλω και χτες την ένοιωσα πρώτη φορά

Όποτε μην ξανάρθεις να τα πούμε, ρε πατέρα,
αφού δεν έχεις άλλα να μου μάθεις
Αυτά που θέλω τα είδα σε ένα δεύτερο του λεπτού
Αφού είπα όσα είπες και συ
Ώρα να δω πίσω από το βουνό
Γιατί μου κρύβει το λιβάδι.

-Έφυγα γιατί δεν άντεχε η ψυχή μου την φύση μου.

Τελείωσε τη δουλειά και φτιάξε την ψησταριά μόνος σου.
Σε αφήνω.
Η εικόνα  σου εξασθενεί τώρα και πρέπει να φύγω.

Υ.Γ: Ωραία η φαντασία. Νικάει και την πραγματικότητα, τελικά.


₭όλιας

Photography credits: Panos Kympou


 

 

 

 

 

 

 

©Κόλιας, Topicap 30/10/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s