Η ποίηση του Καρλ Μαρξ.

Όλοι γνωρίζουμε τον Καρλ Μαρξ. Η έκπληξη, όμως, έρχεται όταν σε ένα ράφι στο τμήμα ποίησης της βιβλιοθήκης, τραβάς ένα μικροσκοπικό βιβλιαράκι με το όνομα του Καρλ Μαρξ να συνοδεύεται από τον τίτλο «Ερωτικά Ποιήματα» στο εξώφυλλο. Προσωπικά, η έκπληξή μου ήταν τόσο μεγάλη που χρειάστηκε να διαβάσω τον πρόλογο του μεταφραστή για να συνειδητοποιήσω ότι η μεγάλη αυτή προσωπικότητα του 19ου αιώνα ήταν ο ίδιος άνθρωπος που θα έγραφε ερωτική ποίηση.

Πράγματι, ο Μαρξ δεν έγραψε απλά ένα βιβλιαράκι, αλλά τέσσερις τόμους, εξυμνώντας την αγάπη του για την Τζένη φον Βεστφάλεν. Η τελευταία ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερή του (εκείνος ήταν τότε 18 ετών) και ο αρραβώνας τους κράτησε εφτά χρόνια. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι η Τζένη φρόντιζε να θυμίζει στον νεαρό Καρλ ότι ο κόσμος αυτός διέπεται από τα συμφέροντα και την αδικία και πως καλό θα ήταν να ασχοληθεί και με τη συγγραφή τέτοιων θεματικών. Την ευχαριστούμε για αυτό.

Όσον αφορά στα «Ερωτικά Ποιήματα», πρόκειται για μια ειλικρινή και λυρική απόπειρα του Μαρξ να εκφράσει τα συναισθήματά του, μέσα από εικόνες, τις κλασσικές (στο πρωτότυπο) ομοιοκαταληξίες και το ρυθμό. Παρόλα ταύτα, όπως είναι αναμενόμενο, δεν πρόκειται για κάποιο καλογραμμένο έργο, άξιο των μεγάλων ποιητών. Είναι, όμως, μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση στην άλλη όψη του Καρλ Μαρξ, αυτή του ρομαντικού και ερωτευμένου νέου.

Παρακάτω, έχω καταγράψει τα αγαπημένα μου αποσπάσματα από το βιβλίο:

ΕΠΙΘΥΜΙΑ
«Η γλώσσα σου χει με χίλιους τρόπους
καθώς κυλάνε πάνω της οι λέξεις
Καθώς καταναλώνονται
Κι ύστερα χάνονται για πάντα

Φρόντισε, σε παρακαλώ, να τις μαζέψεις
Και να τις γράψεις σε μικρές περγαμηνές
Κι ύστερα σε μένα να τη στείλεις
Που περιμένω τόσο ανυπόμονα»

ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
«Πάνω στα χέρια σου αγάπη μου
Που τόσο συχνά φιλούσα
Τόσοι και τόσοι δαίμονες προσπάθησαν
Να κλέψουν την ψυχή μου»

ΤΑ ΔΥΟ ΑΣΤΕΡΙΑ
[…]
«Τζένη, γνωρίζεις
Αυτά τα αστέρια;
Ή θα πρέπει μήπως
να σου πω στα αλήθεια
Ότι δεν μας μοιάζουν –
Γιατί είμαστε πάντα μαζί

Εκεί πέρα
στο άπειρο Σύμπαν
Μέσα στον πόλεμο
των φυσικών στοιχείων»

Η ΣΚΕΨΗ
«Τζένη, άσε τις σφαίρες του ουρανού να κυλάνε
Για μένα είσαι ο ήλιος και η λάμψη των αστεριών
Οι εχθρικοί κόσμοι μουγκρίζουν μπροστά μου
Θα τους νικήσω, Τζένη, αν μείνεις δικιά μου»

ΣΟΝΕΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΕΝΗ
(ΙΙ)
«Για μένα Ας μην υπάρξει γήινη φήμη
Που να διασχίζει τα έθνη και τις χώρες
Και να τα υποδουλώνει στη συγκίνηση της
Και στον απόμακρο αντίλαλο της
Για μένα μόνο η λάμψη των ματιών σου
Και η καρδιά σου που ευτυχία τη ζεσταίνει»

(ΙΙΙ)
[…]
«Τώρα που επιστρέφω από μακριά
Στο σπίτι που το γέμισα με πόθους
Ο σύζυγός σου σε κρατάει στα μπράτσα του
Με υπερηφάνεια σε αγκαλιάζει, Όμορφή μου.
Τότε και εμένα με τυλίγουν οι αστραπές
Της λησμονιάς και της απελπισίας»

ΣΤΗΝ ΤΖΕΝΗ
(Ι)
«Τζένη, γελώντας θα μπορούσες να ρωτήσεις
Γιατί «Στην Τζένη» απευθύνω τα τραγούδια μου,
Όταν για σένα μόνο ο σφυγμός χτυπάει πιο γρήγορα
Όταν για σένα το τραγούδι μου ηχεί μ’ απελπισία
Κι όταν εσύ μονάχα με εμπνέεις,
Όταν σε κάθε λέξη βρίσκω τ’ όνομά σου,
Όταν χαρίζεις μελωδία σε κάθε ήχο,
Και όταν η κάθε ανάσα σου είναι θεϊκή,
Γλυκά τ’ ωραίο σου όνομα ηχεί»

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΟΥ
[…]
«Έχω μεθύσει με των άστρων τη φωτιά
Και με τη λάμψη του ήλιου που τυφλώνει
Κι όμως οι πόνοι μου δεν βρήκαν γιατρειά
Κι έμειναν τα όνειρά μου ανεκπλήρωτα

[…]

Α! Κάθε που τα χείλη σου ανοίγουν,
Για να μου πουν μία λέξη τρυφερή,
Τότε βυθίζομαι σε τρελά εκστατική
Κι ύστερα χάνομαι χωρίς ελπίδα»

ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
«Ποτέ μου δεν θα βρω λίγη γαλήνη
Κι αυτό είναι το μαρτύριο της Ψυχής μου,
Ποτέ δεν θα μπορέσω να ησυχάσω
Πρέπει να βασανίζομαι για πάντα.

[…]

Το νόημα τ’ Ουρανού θα καταλάβαινα
Κι ίσως στα χέρια κράταγα τον κόσμο
Νομίζω, αν αγαπούσα κι αν μισούσα
Το άστρο μου θα έλαμπε πιο έντονα.

[…]

Ας ριψοκινδυνεύσουμε λοιπόν το κάθε τι,
Χωρίς ποτέ να σταματάμε για ξεκούραση
Χωρίς να τεμπελιάζουμε και να μελαγχολούμε ,
Χωρίς ν’ αγωνιζόμαστε και να επιθυμούμε»

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ
[…]
«Κι όταν ξανά σηκώθηκα στο τέλος,
Είδα πως οι κόποι μου ήταν όλοι μάταιοι,
Μ’ είχαν εγκαταλείψει οι δυνάμεις μου
Κι η φλόγα της καρδιάς μου είχε σβήσει.

Και τρέμοντας, χλωμός, για ώρα πολλή
Έσκυψα να δω μέσα στο στήθος μου
Αλλά δεν άκουσα καμία μελωδία
Που ν’ απευθύνεται στην πίκρα της Ψυχής μου»

ΠΟΘΟΣ
[…]
«Είδα αυτό το όνειρο ήταν τόσο δύσκολο
Να βρω το νόημα του.
Τα χέρια μου είναι άδεια κι η καρδιά μου ναρκωμένη
Κι ο τάφος σύντομα με περιμένει»

ΛΟΥΣΙΝΤΑ |μια μπαλάντα
[…]
«Ώρα πολλή μένει εκεί και κλαίει,
Πάνω σε αυτόν που κείτεται νεκρός.
Ίσως να ξανά ζούσε, αν μόνο το ζητούσε
Απ’ την ψυχή που πάει στον Άδη ν’ αναπνεύσει»

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΟΝΕΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΕΝΗ
«Απόμεινε ακόμη ένα πράγμα να σου πω
Για να σ’ αποχαιρετήσω μικρό μου παιδί
Τώρα που το τραγούδι μου τελειώνει.
Είναι τα τελευταία κύματα τον ασημένιο παλμών
Και της φουσκοθαλασσιάς όπου χαρίζει τη
Μουσική της, η ανάσα της Τζένης μου»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s