Το σημείο. | Topic-U

Ξαπλώνω. Αφήνομαι.

Όχι σε κάποιο κρεβάτι. Ούτε στο δάπεδο. Μήτε στο γρασίδι. Αλλά στην πιο καλοφτιαγμένη επιφάνεια που μπορεί ανθρώπινο σώμα να ξαπλώσει.

Στην επιφάνεια της θάλασσας.

Εναποθέτω στα ευγενή της χέρια σώμα και ψυχή. Δεν επεμβαίνω. Δεν έχω βούληση. Αφήνω τα κύματα να με παρασύρουν και να με οδηγήσουν όπου προτιμούν.

Κλυδωνίζομαι.

Η αναταραχή που γεννούν οι παφλασμοί, με κάνουν να ξεχνώ τη δική μου. Την εσωτερική.

Νιώθω το λεπτό άγγιγμα του νερού σε κάθε σπιθαμή του κορμιού μου και ο χρόνος παγώνει. Οι αισθήσεις παύουν και η σκέψη σταματά.

Στο μυαλό μου μόνο το σημείο.

Το μακρινό, άπιαστο σημείο, όπου θάλασσα και ουρανός ανταμώνουν στο βάθος του ορίζοντα. Συναντιούνται και ενώνονται ολοκληρωτικά και αχόρταγα, σαν λησμονημένοι εραστές.

Εκεί.

Εκεί θέλω να με πας.

Ταλαντεύομαι. Αφήνομαι. Μαγική αυτή σου η δύναμη.

Ταξιδεύω. Ξεχνιέμαι. Αφήνομαι.

Πήγαινέ με σ τ ο  σ η μ ε ί ο.


Ανώνυμη

Photography credits: Marina Lazari


 

 

 

 

 

 

 

©Topic-U, Topicap 6/11/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s