Πάλεψε και ας μην σε αφορά.

Ας υποθέσουμε ότι κάθε άνθρωπος στη ζωή του κάθεται πάνω σε μια πολυθρόνα. Αν κάποια στιγμή χαλάσει ένα από τα ελατήρια της πολυθρόνας, θα σηκωθεί να τη φτιάξει; Εξαρτάται για τίνος το ελατήριο μιλάμε. Εάν πρόκειται για το ελατήριο της δικιάς μας πολυθρόνας, θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να το φτιάξουμε. Αν όμως δούμε ότι χάλασε το ελατήριο κάποιου άλλου, θα κάνουμε το ίδιο;

Όσο κι αν δε θέλουμε να το παραδεχτούμε, συνήθως η απάντηση είναι όχι – εκτός κι αν με οποιοδήποτε τρόπο, το συγκεκριμένο ελατήριο σχετίζεται με τη δική μας πολυθρόνα. Κι όταν βοηθήσουμε κάποιον να φτιάξει το ελατήριο που τον ταρακούνησε από τη θέση του, χαιρόμαστε και λέμε ότι εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους, ξέρουμε να βοηθάμε. Μα θα βοηθούσαμε με τον ίδιο τρόπο, εάν η δική μας πολυθρόνα εξακολουθούσε να είναι το ίδιο βολική; Θα σηκωνόμασταν να κάνουμε κάτι;

Δυστυχώς είναι τόσο συνηθισμένη η βοήθεια στους γύρω μας για ιδιοτελείς σκοπούς, που ακόμα κι αυτοί οι λίγοι άνθρωποι που θέλουν πραγματικά να προσφέρουν στους γύρω τους χωρίς όφελος αντιμετωπίζονται με καχυποψία. “Τι σε νοιάζει εσένα;” θα σου πουν.

Μπορώ να παλέψω για το δικαίωμα της γυναίκας να χτίσει καριέρα, ακόμα κι αν το δικό μου όνειρο για τη ζωή μου ως γυναίκα εστιάζει κυρίως στην οικογένεια. Μπορώ να παλέψω το δικαίωμα του άντρα να ασκήσει όποιο επάγγελμα θέλει, ακόμα κι αν το επάγγελμα που διάλεξα να ακολουθήσω είναι ίσως αυτό που αντιλαμβάνεται η κοινωνία ως το πιο “αντρικό”. Μπορώ να αγωνιστώ για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ, ακόμα κι αν δεν εντάσσομαι σε αυτή την κατηγορία. Μπορώ να αγωνιστώ για το δικαίωμα των προσφύγων να ζήσουν με αξιοπρέπεια, ακόμα κι αν δεν έχω την παραμικρή σχετική γνώση και εμπειρία.

Μην περιμένεις να σε ενοχλήσει κάτι σε προσωπικό επίπεδο για να θέλεις να το αλλάξεις. Μην ονειρεύεσαι έναν καλύτερο κόσμο μόνο σε οτιδήποτε αφορά εσένα. Σίγουρα ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη, πολλοί όμως μπορούν. Κι αν όλοι μαζί θέλαμε και παλεύαμε ενεργά για έναν καλύτερο κόσμο που χωράει όλους τους συνανθρώπους μας, αν όλους εμάς μας ενοχλούσε το άδικο γύρω μας όπως το χαλασμένο ελατήριο της πολυθρόνας, σίγουρα ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος.

Μην περιμένεις να χαλάσει το δικό σου ελατήριο για να σηκωθείς από την άνεσή σου. Σήκω από μόνος σου και βοήθα όλους όσους μπορείς να έχουν κι εκείνοι μια καλή πολυθρόνα!


₭ΑΤΕΡΙΝÂ

Photography credits: Despina Niki


 

 

 

 

 

©Κατερίνα, Topicap 8/11/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s