Δεν είναι αστείο.

Μεγαλώνοντας, έζησα σε δεκαετίες που η ελληνική ελεύθερη τηλεόραση γνώρισε μεγάλες δόξες. Βασικό μέσο πληροφόρησης, διασκέδασης, επιμόρφωσης. Ένα μέσο που αποτελούσε πηγή χρυσού για όποιον αποφάσιζε να ασχοληθεί και η δημοσιότητα που αποκτούσε μόνο καρπούς μπορούσε να αποφέρει. Τις τελευταίες δεκαετίες, ωστόσο, η πτώση της είναι απότομη και κατακόρυφη. Μεγάλα κανάλια κλείνουν, νέες φωνές δεν διατίθενται να εμφανιστούν σε αυτή και η πρωτοτυπία των εκπομπών και των προγραμμάτων φαίνεται ανύπαρκτη.

Η σημασία του βήματος που δίνεται στους ανθρώπους που κάνουν καθημερινές ειδησεογραφικές και σχολιαστικές εκπομπές δυστυχώς δεν είναι αντιληπτό ούτε από τους ίδιους, ως πομπούς, ούτε από τους τηλεθεατές τους, ως δέκτες. Αυτός είναι και ο λόγος άλλωστε που δεν φιλτράρονται αυτοί οι άνθρωποι ως προς το ήθος τους, την ποιότητα, την κριτική σκέψη και την εκφορά του λόγου τους.

Αφορμή για το κείμενο αυτό δεν είναι άλλη από το όχι πρωτοφανές (δυστυχώς) γεγονός, του άκυρου και άκαιρου σχολιασμού μίας εκπομπής για την βίαιη ασέλγεια ενός αγοριού σε ένα κορίτσι. Θα αναφερθώ σύντομα στο γεγονός : ένα αγόρι στην βιβλιοθήκη του αριστοτέλειου πανεπιστημίου εκσπερμάτωσε στην πλάτη μίας κοπέλας. Tο “ευχάριστο” στην όλη υπόθεση είναι ότι η κοπέλα φώναξε, μίλησε, δημιούργησε πανικό και δεν το άφησε να περάσει απαρατήρητο, τυλίγοντας τον εαυτό της σε τύψεις. Είναι ευχάριστο που ήξερε ότι η βίαιη πράξη του θύτη ήταν καθαρά δική του ευθύνη και οφείλει να υποστεί τις συνέπειες. Είναι ευχάριστο που έδωσε σε όλη την ελληνική κοινωνία να καταλάβει ότι ο σεξισμός, η κουλτούρα του βιασμού και οι πράξεις ασέλγειας δεν βρίσκονται μόνο σε επιστημονικά κείμενα ανθρωπολόγων, και σε αερολογίες φεμινιστικών κινημάτων. Έδωσε τη δυνατότητα σε μία ολόκληρη κοινωνία να αφουγκραστεί το γεγονός και να μπει σε σκέψεις, να συνειδητοποιήσει ότι το φεμινιστικό κίνημα δεν χρειαζόταν μόνο για να πάρουμε το δικαίωμα ψήφου και το δικαίωμα εργασίας. Έδωσε τη δυνατότητα να ανοίξουν συζητήσεις σε παρέες να ειπωθούν απόψεις και να δημιουργηθούν νέες.

Το γεγονός, ωστόσο, εννοείται πως δεν έμεινε ασχολίαστο από πάνελ πρωινών και μεσημεριανών εκπομπών. Άλλες το σχολίασαν με τη δημοσιογραφική σοβαρότητα που του αρμόζει, άλλες ελλειπτικά, και άλλες χιουμοριστικά διακωμωδώντας το. Μία είναι αυτή που έκανε την αίσθηση, στην οποία ενώ ο ρεπόρτερ που είχε πάει να καλύψει το γεγονός προσπαθούσε διαρκώς να επαναφέρει το πάνελ στην σοβαρότητα που απαιτούσε η είδηση, εκείνοι γελούσαν σαν παιδιά δημοτικού που λένε τη λέξη σεξ για πρώτη φορά. Λυπηρή η εικόνα γυναικών και ανδρών σε ηλικίες 35 – 65 να μη μπορούν να συγκρατήσουν τα γέλια τους με το γεγονός ότι μία κοπέλα υπέπεσε θύμα βιασμού. Ακόμα πιο λυπηρό είναι ότι δεν ασχολήθηκαν καν με την κοπέλα, αλλά το ζητούμενο τους ήταν να καταλάβουν πώς έγινε, πώς έφτασε το σπέρμα την κοπέλα, πού το έκανε το αγόρι και πόση ώρα το έκανε. Στο κέντρο της προσοχής, δηλαδή, έρχεται μόνο ο άντρας, οι ορμές και η ικανοποίησή του.

Ανεπίτρεπτες αντιλήψεις και συμπεριφορές για ακόμα μία φορά από ανθρώπους που έχουν ένα δημόσιο βήμα και η φωνή τους μπορεί να ακουστεί πανελλαδικά. Ανεπίτρεπτες συμπεριφορές υπάρχουν και ακούγονται καθημερινά, είτε σε πάνελ τέτοιων εκπομπών, είτε στο δρόμο, είτε σε μία παρέα, είτε σε ένα οικογενειακό τραπέζι.

Σας λυπάμαι. Δεν είναι αστείο.


ℇstella

Photography credits: Λούνα


©Estella, Topicap 10/11/19
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s